Σαν σήμερα, 7 Απριλίου 1999, η ΑΕΚ αψήφησε τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ και ταξίδεψε στο εμπόλεμο Βελιγράδι για να αναμετρηθεί με την Παρτίζαν, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα κατά του πολέμου. Συμπληρώνονται πλέον 27 χρόνια από εκείνη τη Μεγάλη Τετάρτη που το ποδόσφαιρο έγινε η παγκόσμια φωνή της ειρήνης.
Η πρωτοβουλία ανακοινώθηκε λίγες μόλις ημέρες μετά την έναρξη των αεροπορικών επιθέσεων στη Γιουγκοσλαβία. Σε μια ιστορική συνέντευξη Τύπου, η διοίκηση και ο Ντέμης Νικολαΐδης ξεκαθάρισαν ότι η συμμετοχή της αποστολής ήταν εθελοντική. Το σύμβολο της αναμέτρησης ήταν ο «στόχος», τον οποίο οι παίκτες της ΑΕΚ έφεραν στις φανέλες τους, υιοθετώντας το σήμα των Σέρβων πολιτών που δήλωναν έτοιμοι να θυσιαστούν.
Το ταξίδι προς τη σερβική πρωτεύουσα ήταν μια πορεία προς το άγνωστο. Η αποστολή, αποτελούμενη από 150 άτομα —παίκτες, διοικητικά στελέχη, πολιτικούς και δημοσιογράφους— διανυκτέρευσε στη Βουδαπέστη και το πρωί της Μ. Τετάρτης πέρασε τα σύνορα. Η υποδοχή των κατοίκων ήταν συγκλονιστική: υποδέχονταν τους Έλληνες ως ήρωες, προσφέροντας τους ψωμί και αλάτι κατά το τοπικό έθιμο, σε μια κίνηση ευγνωμοσύνης για τη συμπαράσταση.
Στο γήπεδο της Παρτίζαν, 15.000 φίλαθλοι δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα που θύμιζε περισσότερο αντιπολεμικό συλλαλητήριο παρά ποδοσφαιρικό ματς. Οι δύο ομάδες μπήκαν μαζί στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας ένα πανό που απαιτούσε να σταματήσουν οι βομβαρδισμοί, ενώ στο ημίχρονο φύτεψαν συμβολικά μια ελιά από την Αρχαία Ολυμπία. Ο αγώνας διακόπηκε στο 61ο λεπτό (με το σκορ στο 1-1), όταν οι φίλαθλοι εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας ελληνικές και σερβικές σημαίες για να αγκαλιάσουν τους παίκτες της ΑΕΚ.
Η αποστολή αναχώρησε εσπευσμένα αμέσως μετά, προκειμένου να προλάβει να βγει από τη χώρα πριν την έναρξη νέων νυχτερινών βομβαρδισμών. Αν και οι επιθέσεις συνεχίστηκαν μέχρι τον Ιούνιο, η ΑΕΚ είχε ήδη καταφέρει να φυτέψει τον «σπόρο» της ειρήνης, αποδεικνύοντας ότι ο αθλητισμός μπορεί να σταθεί όρθιος απέναντι στη βία και την καταστροφή.
