Καταγγέλει την είσοδο της αστυνομίας ο Σύλλογος Γονέων του 1ου Γυμνασίου Νέας Ιωνίας
Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Γυμνασίου Νέας Ιωνίας καταγγέλλει με τον πιο έντονο τρόπο το χθεσινό απαράδεκτο περιστατικό της εισόδου αστυνομίας μέσα στο σχολείο και της προσαγωγής της διευθύντριας του Γυμνασίου στο πλαίσιο της «αυτόφωρης» διαδικασίας, μετά από μήνυση που κατατέθηκε από δικηγόρο που εισήλθε στο σχολείο.
Το εν λόγω απαράδεκτο περιστατικό συνέβη σε ώρα λειτουργίας του σχολείου, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των μαθητών του σχολικού μας συγκροτήματος.
Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι η αστυνομία δεν έχει καμία δουλειά να μπαίνει μέσα στα σχολεία και να προχωρά σε προσαγωγές και συλλήψεις εκπαιδευτικών ή μαθητών, στο όνομα της κατάθεσης κάποιας μήνυσης από τον οποιοδήποτε.
Έχουν σοβαρές ευθύνες το Υπουργείο Παιδείας και οι κυβερνήσεις, τόσο γιατί δεν έχουν διαμορφώσει ένα πλαίσιο προστασίας των παιδιών μας και των εκπαιδευτικών τους από τέτοιες αυθαιρεσίες, όσο και γιατί έχουν ανοίξει επικίνδυνους δρόμους για να «νομιμοποιήσουν» αστυνομικές επεμβάσεις στα σχολεία, πχ. σε περιπτώσεις μαθητικών – εκπαιδευτικών κινητοποιήσεων, οι οποίες μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις ακολουθούνται από διώξεις σε εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς.
Το σχολείο πρέπει να είναι χώρος μόρφωσης, δημιουργίας, ελεύθερης δημοκρατικής έκφρασης, ένας χώρος όπου όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας θα μπορούν να αναπτύσσουν πολύμορφες μορφωτικές – πολιτιστικές – αθλητικές πρωτοβουλίες, να εκφράζουν τους προβληματισμούς και τις αγωνίες τους, να αγωνίζονται συλλογικά για τα δικαιώματα τους, χωρίς να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους η απειλή αστυνομικών επεμβάσεων, συλλήψεων και άλλων κατασταλτικών μέτρων που ενισχύονται συνεχώς.
Γι’ αυτό το σχολείο αγωνιζόμαστε και οι γονείς, δίπλα στα παιδιά μας και τους εκπαιδευτικούς τους!
Αλληλεγγύη, συλλογικότητα, ολοκληρωμένη κρατική στήριξη και πρόληψη απέναντι στα φαινόμενα εκφοβισμού
Αφορμή για τα χθεσινά απαράδεκτα γεγονότα στο Γυμνάσιο, με την κατάθεση μήνυσης από εξωσχολικό άτομο εναντίον της διευθύντριας και την επέμβαση της αστυνομίας, στάθηκε πρόσφατο περιστατικό σχολικού εκφοβισμού, μεταξύ μαθητών του σχολείου, το οποίο διαχειρίστηκε ο Σύλλογος Διδασκόντων του σχολείου.
Με την ευκαιρία αυτήν, μετά και τη χθεσινή ιδιαίτερα χρήσιμη συζήτηση στο Σχολικό Συμβούλιο (όπου συμμετείχαν οι εκπαιδευτικοί του σχολείου, το 15μελές μαθητικό συμβούλιο και το ΔΣ του Συλλόγου Γονέων), αλλά και λαμβάνοντας υπόψη τους προβληματισμούς που μοιράστηκαν μαζί μας πολλοί γονείς τις τελευταίες μέρες, θέλουμε ως Σύλλογος Γονέων να τοποθετηθούμε σε ορισμένα βασικά ζητήματα.
Πρώτον, είναι αυτονόητο ότι ως γονείς είμαστε αντίθετοι σε φαινόμενα εκφοβισμού και επιθετικότητας απέναντι σε όλα τα παιδιά, είτε εντός είτε εκτός του σχολικού περιβάλλοντος.
Δεύτερον, το θέμα της απάντησης σε αυτά τα φαινόμενα και στις πραγματικές αιτίες τους είναι υπόθεση όλων μας, εκπαιδευτικών, μαθητών, γονιών. Είναι θέμα συλλογικό και δεν περιορίζεται στο σχολείο, αφού και οι ρίζες του προβλήματος είναι κοινωνικές και πολύ βαθύτερες.
Τρίτον, απορρίπτουμε αποπροσανατολιστικούς και επικίνδυνους διαχωρισμούς του τύπου «καλά και κακά παιδιά», «καλοί και κακοί γονείς», «καλό και κακό σχολείο». Η πραγματικότητα είναι ότι όλοι μας, εκπαιδευτικοί, γονείς και πολύ περισσότερο τα παιδιά μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια δύσκολη οικονομικά και κοινωνικά καθημερινότητα και με την απουσία δημόσιας, κρατικής στήριξης και υπηρεσιών πρόληψης. Ζούμε σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που τελικά τροφοδοτεί τέτοια φαινόμενα.
Τέταρτον, από την ίδια μας την πείρα – έχοντας μια σειρά παραδείγματα και στην ίδια την πόλη μας – γνωρίζουμε ότι τα φαινόμενα νεανικής και ενδοσχολικής επιθετικότητας ενισχύονται και παρουσιάζουν αυξητικές τάσεις. Επιβεβαιώνεται και με αυτόν τον τρόπο ότι η ένταση της καταστολής και η αυστηροποίηση των ποινών και των απειλών σε παιδιά αλλά και σε γονείς (στο όνομα της «παραμέλησης εποπτείας ανηλίκων») που προκρίνεται ως «απάντηση» από τις κυβερνήσεις και το υπουργείο Παιδείας, δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα, ακριβώς γιατί έχει βαθιά κοινωνικά αίτια.
Μεταξύ άλλων τα παιδιά μας:
– «Βομβαρδίζονται» με σάπιες «αξίες» και στρεβλά πρότυπα, με πραγματική σαβούρα μέσω του διαδικτύου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, της «μουσικής» τύπου τραπ που εξυμνεί και παρουσιάζει ως δήθεν «μαγκιά» τον εύκολο πλουτισμό, τις κακοποιητικές συμπεριφορές, τα όπλα, τα ναρκωτικά, την εκμετάλλευση και τη συντριβή του αδύναμου…
– Ακούνε διάφορα λογύδρια για την «προστασία των προσωπικών δεδομένων», αλλά την ίδια ώρα εθίζονται από τον καταιγισμό των ριάλιτι, της παρακολούθησης της «κρυφής κάμερας» που λανσάρει ως «φυσιολογικό» να καταγράφονται όλες οι προσωπικές στιγμές των ανθρώπων…
– «Διαπαιδαγωγούνται» από το ίδιο το σύστημα στον σκληρό ανταγωνισμό, στον ατομισμό, στο «κοίτα την πάρτη σου», στο «ο θάνατος σου, η ζωή μου».
– Βιώνουν τις πιέσεις που αντιμετωπίζουμε ως οικογένειες, τα οικονομικά προβλήματα και τις ανισότητες, τα ωράρια – λάστιχο που διαλύουν τον κοινό ελεύθερο χρόνο, τη μετατροπή της πρόσβασης στον αθλητισμό και τον πολιτισμό σε μια ακριβοπληρωμένη υπόθεση…
– Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί η απουσία οργανωμένης στήριξης σε παιδιά – γονείς – εκπαιδευτικούς, οι τεράστιες ελλείψεις των σχολείων σε ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς.
Χαρακτηριστική είναι η κατάσταση και στο Γυμνάσιό μας:
Κάθε χρόνο αλλάζει ο/η ψυχολόγος του σχολείου, κάθε φορά περνούν μήνες για την τοποθέτησή του κι όταν αυτή γίνεται είναι μόνο για 1-2 μέρες τη βδομάδα. Πώς θα καλυφθούν οι ανάγκες 200 παιδιών με αυτόν τον τρόπο; Πώς θα υπάρχουν έγκαιρες, προληπτικές παρεμβάσεις; Πώς θα νιώσουν τα παιδιά σταθερότητα και εμπιστοσύνη για να ανοιχτούν και να ζητήσουν στήριξη όταν το έχουν ανάγκη;
Όσο για κοινωνικό λειτουργό, φτάσαμε να έχουμε μήνα Γενάρη και δεν έχει τοποθετηθεί καθόλου…
Είναι προφανές ότι η προωθούμενη από το υπουργείο «αυστηροποίηση» και η ένταση της καταστολής δεν απαντά σε τίποτα από τα παραπάνω.
Τα παιδιά μας και οι οικογένειές μας έχουμε ανάγκη από:
- Πλήρη κάλυψη των σχολείων με το αναγκαίο επιστημονικό προσωπικό, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, με έμφαση στην οργανωμένη πρόληψη, τη στήριξη όλων των παιδιών και τις εξειδικευμένες παρεμβάσεις όπου υπάρχει ανάγκη.
- Μείωση του αριθμού των παιδιών ανά τάξη, αντί των συγχωνεύσεων και των υπεράριθμων τμημάτων, ως αναγκαία προϋπόθεση για να μπορούν με καλύτερους όρους οι εκπαιδευτικοί να στηρίζουν όλα τα παιδιά και να εντοπίζουν ιδιαίτερες ανάγκες.
- Τακτικές, οργανωμένες και ανοιχτές συζητήσεις μέσα στη σχολική κοινότητα, με τη στήριξη και επιστημονικών και άλλων ειδικευμένων φορέων, ώστε παιδιά, εκπαιδευτικοί και γονείς να συζητάμε για τα παραπάνω ζητήματα, να εκφράζουμε προβληματισμούς, να παίρνουμε γόνιμες απαντήσεις σε ερωτήματα, με εμπιστοσύνη στη δύναμη της συλλογικότητας.
- Διεξόδους δημιουργικής έκφρασης στον αθλητισμό και τον πολιτισμό, δωρεάν και για όλα τα παιδιά, εντός και εκτός σχολικού ωραρίου.
Απάντηση στις πραγματικές αιτίες που ενισχύουν τα φαινόμενα βίας και εκφοβισμού, δίνει η ενίσχυση της αλληλεγγύης, η αισιόδοξη και μαχητική στάση απέναντι στα προβλήματα, η καλλιέργεια θετικών προτύπων σε αντιπαράθεση με τη σαβούρα που μας βομβαρδίζει. Είναι το σχολείο που μαθαίνει ότι πραγματική «μαγκιά» είναι να υπερασπίζεσαι εκείνον που είναι πεσμένος κάτω.
Γι’ αυτό το σχολείο των σύγχρονων αναγκών των παιδιών μας, συνεχίζουμε να παλεύουμε μαζί τους,
με εμπιστοσύνη και στήριξη στις δυνάμεις τους!
