Displaying items by tag: ουκρανια

       Έκθεση - βόμβα από την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ Οργάνωση, η οποία κατηγορεί τον ουκρανικό στρατό πως δημιουργεί στρατιωτικές βάσεις μέσα σε σχολεία και νοσοκομεία και εξαπολύει επιθέσεις από κατοικημένες περιοχές. Οργισμένη αντίδραση από το Κίεβο με ανακοινώσεις αξιωματούχων του που όμως δεν διαψεύδουν τις καταγγελίες,αλλά εστιάζουν σε νουθεσίες ότι "η Ρωσία είναι ο επιτιθέμενος, η Ουκρανία αμύνεται με κάθε τρόπο".

 

     Σε μια ανακοίνωση που προκαλεί αίσθηση προέβη η Διεθνής Αμνηστία, εν μέσω του πολέμου που μαίνεται ανάμεσα σε Ουκρανία και Ρωσία. 

 

       Σύμφωνα λοιπόν με την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ διεθνή οργάνωση, ο ουκρανικός στρατός θέτει αμάχους σε κίνδυνο δημιουργώντας στρατιωτικές βάσεις μέσα σε σχολεία και νοσοκομεία και εξαπολύοντας επιθέσεις από κατοικημένες περιοχές για να απωθήσει τη ρωσική εισβολή. Τέτοιες τακτικές παραβιάζουν το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, υπογράμμισε σε ανακοίνωσή της η μη κυβερνητική οργάνωση, τα πορίσματα της οποίας καταγγέλθηκαν από το Κίεβο ως συμμετοχή σε «μια επιχείρηση παραπληροφόρησης και προπαγάνδας».

 

       "Τεκμηριώσαμε μια τάση των ουκρανικών δυνάμεων να θέτουν σε κίνδυνο τους αμάχους και να παραβιάζουν τους νόμους του πολέμου επιχειρώντας από κατοικημένες ζώνες», δήλωσε η Ανιές Καλαμάρ, γενική γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας. «Το γεγονός ότι βρίσκεται σε θέση άμυνας, δεν απαλλάσσει τον ουκρανικό στρατό από την υποχρέωση να σέβεται το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο», πρόσθεσε με νόημα. 

 

       Από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο, ειδικοί της Διεθνούς Αμνηστίας ερεύνησαν τα ρωσικά πλήγματα στις περιφέρειες του Χαρκόβου (ανατολικά) του Ντονμπάς και του Μικολάιφ (νοτιοανατολικά), επιθεωρώντας τα σημεία που επλήγησαν και παίρνοντας συνεντεύξεις από διασωθέντες, αυτόπτες μάρτυρες και συγγενείς θυμάτων. Σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία, οι ερευνητές αυτοί βρήκαν αποδείξεις ότι οι ουκρανικές δυνάμεις εξαπέλυαν επιθέσεις από κατοικημένες ζώνες και είχαν δημιουργήσει βάσεις μέσα σε πολιτικά κτίρια σε 19 πόλεις και χωριά στις περιφέρειες αυτές.

 

       Οι περισσότερες από τις κατοικημένες ζώνες, στις οποίες είχαν εγκατασταθεί στρατιώτες, βρίσκονταν σε απόσταση χιλιομέτρων από τις γραμμές του μετώπου, επισημαίνει η Αμνηστία, υπογραμμίζοντας πως ήταν δυνατές άλλες επιλογές, οι οποίες δεν έθεταν σε κίνδυνο τους αμάχους - όπως στρατιωτικές βάσεις ή δασικές ζώνες που βρίσκονταν κοντά. Η ΜΚΟ αναφέρει πως, απ' όσα γνωρίζει, οι στρατιώτες, που είχαν εγκατασταθεί σ' αυτές της ζώνες κατοικίας, δεν είχαν ζητήσει από τους αμάχους να απομακρυνθούν.

 

      Η Διεθνής Αμνηστία υποστηρίζει πως ουκρανικές δυνάμεις δημιούργησαν στρατιωτικές βάσεις μέσα σε σχολεία και νοσοκομεία. Σημειώνει πάντως, ότι οι ουκρανικές τακτικές «δεν δικαιολογούν σε καμιά περίπτωση τις τυφλές ρωσικές επιθέσεις» που έπληξαν τον άμαχο πληθυσμό.

 

     Η Διεθνής Αμνηστία αναφέρει επίσης πως επικοινώνησε στις 29 Ιουλίου με το ουκρανικό υπουργείο Άμυνας σχετικά με τα συμπεράσματα των ερευνών της, αλλά μέχρι τη στιγμή που δημοσιοποίησε την ανακοίνωσή της δεν είχε λάβει απάντηση.

 

     Κίεβο κατά Διεθνούς Αμνηστίας

 

     Απαντώντας η Ουκρανία, εξαπέλυσε πυρά εναντίον της Διεθνής Αμνηστίας, υποστηρίζοντας ότι η εν λόγω έκθεση «είναι χειριστική και ακολουθεί το αφήγημα της Ρωσίας και των προπαγανδιστών της». 

Σύμφωνα με τον επίτροπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της ουκρανικής Βουλής, Ντμιτρό Λουμπινετς, η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας «δίνει προτεραιότητα στις ενέργειες της επιτιθέμενης χώρας και των προπαγανδιστών της και δεν κατανοεί την Ουκρανία- μια χώρα που διαχειρίζεται έναν πόλεμο για την άμυνά της, προστατεύοντας τον πληθυσμό της και την εδαφική της ακεραιότητα». 

 

      Δηλώνοντας εξοργισμένος με την έκθεση, ο Λούμπινετς τόνισε ότι με τις συστάσεις της η Διεθνής Αμνηστία «είναι σαν να ζει στον Μεσαίωνα, όταν οι μάχες διεξάγονταν σε ανοιχτούς χώρους, έξω από τα τείχη. Αμυνόμαστε απέναντι σε μια επίθεση από μια χώρα που παραβιάζει όλους τους διεθνείς κανόνες, μια χώρα που βιάζει, βασανίζει και σκοτώνει αμάχους».

 

      Σχετική ανακοίνωση έγινε και από το γραφείο του Ουκρανού προέδρου. Οι ζωές των Ουκρανών, αναφέρει η απάντηση, «απειλούνται μόνο από τον ρωσικό στρατό και η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας δεν είναι τίποτα λιγότερο από συμμετοχή στην εκστρατεία της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας». 

 

      Συγκεκριμένα, στο Twitter, ο σύμβουλος της ουκρανικής προεδρίας Μιχαΐλο Ποντολιάκ διαβεβαίωσε πως «οι ζωές των ανθρώπων» είναι «η προτεραιότητα της Ουκρανίας» και πως οι πληθυσμοί πόλεων κοντά στο μέτωπο είχαν απομακρυνθεί.

 

      «Το μόνο πράγμα που αποτελεί απειλή για τους Ουκρανούς είναι ο ρωσικός στρατός (...) που έρχεται στην Ουκρανία για να διαπράξει μια γενοκτονία», δήλωσε ο Ποντολιάκ. «Η Μόσχα επιχειρεί να δυσφημήσει τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις στα μάτια των δυτικών κοινωνιών με το δίκτυο των πρακτόρων επιρροής της. Είναι ντροπή για μια οργάνωση σαν την Αμνηστία να συμμετέχει σ' αυτή την εκστρατεία παραπληροφόρησης και προπαγάνδας». Επέμεινε πως «η Ουκρανία συμμορφώνεται σαφώς με όλους τους νόμους του πολέμου και με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο».

 

     Από την πλευρά του ο υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας Ολέξιι Ρέζνικοφ χαρακτήρισε την έκθεση ως «διαστρέβλωση», καθώς είπε ότι αμφισβητεί το δικαίωμα των Ουκρανών να υπερασπίζονται τη χώρα τους,επιβεβαιώνοντας με αυτό τον έμμεσο τρόπο της καταγγελίες της οργάνωσης.

 

Published in Πολιτική
Τετάρτη, 03 Αυγούστου 2022 07:49

Οι εξελίξεις στην Περιφέρεια

..

..

..

Γράφει ο Βαγγέλης Χωραφάς*

 

Ο Ινδο-Ειρηνικός είναι η γεωγραφική περιοχή του πλανήτη, στην οποία θα καθοριστεί το αποτέλεσμα της σύγκρουσης μεταξύ της ισχύουσας μονοπολικότητας που προωθεί η Δύση και της πολυπολικότητας που προωθούν η Κίνα και η Ρωσία.

 

Πρόκειται για μια αλλαγή που θα καθορίσει τον ηγεμόνα του παγκόσμιου συστήματος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Στο παρελθόν, όλες οι ηγεμονικές αλλαγές συνοδεύτηκαν και από παγκόσμιους πολέμους. Τα σημερινά δεδομένα δεν δείχνουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια τέτοια σύγκρουση. Δείχνουν όμως ότι, αναδιατάσσονται σε παγκόσμια κλίμακα οι συμμαχίες, μια απαραίτητη προϋπόθεση για την τελική αναμέτρηση.

 

Στη παρούσα φάση, στο στόχαστρο των Μεγάλων Δυνάμεων βρίσκονται οι χώρες της Περιφέρειας. Ο προσανατολισμός των τελευταίων στα δύο στρατόπεδα, θα είναι καθοριστικός για την επίτευξη ευνοϊκών συσχετισμών.

 

Τα κράτη της Περιφέρειας, ήταν μέχρι σήμερα, οι χαμένοι της παγκοσμιοποίησης, οι δορυφόροι των ισχυρών χωρών, τα κατάλοιπα της αποικιοκρατίας, οι χώρες με τις συνεχείς εμφύλιες συγκρούσεις. Σε αυτή τη νέα φάση ίσως αποκτήσουν περισσότερες επιλογές.

 

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΩΚΕΑΝΟΥΣ

Οι δύο ωκεανοί, ο Ατλαντικός και ο Ειρηνικός θα αποτελέσουν κρίσιμα πεδία αντιπαράθεσης το επόμενο διάστημα.

 

Ο Ατλαντικός που αποτελεί τη «γειτονιά» της Δύσης, είναι ένας χώρος όπου ο άξονας Μόσχας-Πεκίνου θα προσπαθήσει να αντιδράσει στη δυτική προέλαση (AUKUS στον Ινδό-Ειρηνικό και ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη) στις αντίστοιχες «γειτονιές» της Ρωσίας και της Κίνας. Η στρατηγική του Πεκίνου και της Μόσχας θα είναι πολύ σαφής: εάν δεν έχουν το δικαίωμα να έχουν τις δικές τους περιοχές επιρροής, ούτε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να έχουν αυτό το δικαίωμα.

 

Ο Ατλαντικός θα μπορούσε να γίνει τόσο γεωστρατηγικά καθοριστικός όσο και ο Ινδο-Ειρηνικός. Αυτό υποδηλώνεται από ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν το τελευταίο διάστημα. Το «Ροζ Κύμα» αριστερόστροφων κυβερνήσεων και η ανανεωμένη ρωσική υποστήριξη σε πολιτικές δυνάμεις της Λατινικής Αμερικής, την εδραίωση της Κίνας στη Νικαράγουα, το κύμα αστάθειας που επηρέασε τις πρώην γαλλικές αποικίες στη Λατινική Αμερική (Μαρτινίκα και Γουαδελούπη) και τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό, την κινεζική επικύρωση της αξίωσης της Αργεντινής για κυριαρχία στα νησιά Φώκλαντ.

 

Παράλληλα στον Ειρηνικό, εμφανίζεται η αφύπνιση της απόσχισης στις γαλλικές υπερπόντιες κτήσεις, όπως στη Νέα Καληδονία, η είσοδος της Κίνας στο Ανατολικό Τιμόρ και τα Νησιά του Σολομώντα, η συνεχιζόμενη σύγκρουση στο Καζακστάν και οι αυτονομιστικές κινήσεις στο Καρακαλπακστάν του Ουζμπεκιστάν. Η πρόσφατη ανατροπή του φιλοκινεζικού καθεστώτος στη Σρι Λάνκα εντάσσεται σε αυτές τις εξελίξεις.

 

Και ο Αρκτικός Ωκεανός θα αποτελέσει χώρο αντιπαράθεσης, ωστόσο σε αυτή, δεν εμπλέκονται χώρες της Περιφέρειας.

 

Με την είσοδο του ανταγωνισμού μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων στην Περιφέρεια έσπασε η εύθραυστη ισορροπία που εγγυόταν τη σταθερότητα του διεθνούς συστήματος.

 

Η παγκοσμιοποίηση αλλάζει, το ίδιο και ο σχηματισμός μπλοκ, πόλων και συμμαχιών στη διεθνή σκηνή. Υπάρχει κίνδυνος οι εποχές της μετριοπάθειας και της παθητικής ουδετερότητας να είναι πιο κοντά στο τέλος. Ακόμη και η Ελβετία, με απουσία από τους δύο παγκόσμιους πολέμους, έχει σπάσει μια παράδοση αιώνων ουδετερότητας καταδικάζοντας τη ρωσική δράση στην Ουκρανία. Η δε προοπτική ένταξής της στο ΝΑΤΟ, δεν πρέπει να αποκλείεται, μετά το παράδειγμα της Φινλανδίας και της Σουηδίας. Περιπτώσεις όπως αυτή της Σερβίας που κινείται μεταξύ Δύσης, Κίνας και Ρωσίας, θα υποστούν τεράστιες πιέσεις.

 

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: ΤΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΜΕΤΩΠΑ

Σε ό,τι αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Ρωσία αναμένεται να επιτύχει τους αντικειμενικούς της στόχους, αργά ή γρήγορα. Αυτή η εξέλιξη ήταν αναμενόμενη λόγω της διαφοράς ισχύος των δύο χωρών, που η βοήθεια της Δύσης δεν κατάφερε να γεφυρώσει. Ήδη η Μόσχα κατέχει περισσότερο από το 20% των εδαφών της Ουκρανίας και κατά πάσα πιθανότητα, αυτό το ποσοστό θα αυξηθεί, το επόμενο διάστημα.

 

Αν οι δυνάμεις της Ουκρανίας με τη συνεργασία της Δύσης δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τους Ρώσους σε αυτό το μέτωπο, υπάρχουν και άλλες επιλογές. Μια από αυτές είναι η διεύρυνση του μετώπου και η επέκταση του πολέμου·ή, εναλλακτικά, η διασπορά των πιέσεων στη Μόσχα, έτσι ώστε να μην μπορεί να ανταποκριθεί σε πολλαπλά μέτωπα.

 

Από την αρχή των επιχειρήσεων, η Υπερδνειστερία αποτελεί έναν αδύναμο κρίκο στη ρωσική στρατηγική. Οι κινήσεις που έγιναν στην αρχή του πολέμου από την Ουκρανία και τη Μολδαβία προς αυτή την κατεύθυνση, μπορεί να επαναληφθούν. Θα υπάρξει ρωσική αντίδραση, αλλά αυτό θα απαιτήσει πρόσθετους πόρους και χρόνο.

 

Το Καλίνινγκραντ αποτελεί έναν ακόμη αδύναμο κρίκο. Ο διάδρομος Σουβάλκι είναι εξαιρετικά ευάλωτος. Η μέχρι τώρα λανθασμένη διαχείριση από την πλευρά της Λιθουανίας, των κυρώσεων για το Καλίνινγκραντ και η αποκλιμάκωση της έντασης από την πλευρά της ΕΕ, δεν σημαίνουν ότι δεν θα υπάρξουν νέες προσπάθειες.

 

Η πρόσβαση στα νησιά Σβάλμπαρντ αποκαταστάθηκε, μετά την προσπάθεια της Νορβηγίας να εμποδίσει τις μεταφορές σε αυτά. Ωστόσο, το θέμα μπορεί να επανέλθει στην κατάλληλη συγκυρία.

 

Το τελευταίο διάστημα έχουν πυκνώσει οι αντιδράσεις στην Τσετσενία για τη συμπαράταξή της με το Κρεμλίνο. Ομάδες Τσετσένων θεωρούν ότι η Ρωσία είναι ο κύριος εχθρός και οι Τσετσένοι δεν έχουν κανέναν λόγο να πολεμούν στην Ουκρανία. Πρόκειται για μια υβριδικού τύπου αναταραχή που προκαλείται από εξωγενείς παράγοντες, με στόχο την αποσταθεροποίηση του συμμάχου της Μόσχας.

 

Οι νέες αναταραχές στο Καζακστάν, μετά την απόπειρα εξέγερσης του Ιανουαρίου, δημιουργούν τεράστια πίεση στη Μόσχα. Ο πρόεδρος του Καζακστάν επιθυμεί καλές σχέσεις και με τη Ρωσία και με τη Δύση. Αυτή η στρατηγική των ίσων αποστάσεων δύσκολα θα γίνει αποδεκτή από το Κρεμλίνο. Το Καζακστάν αποτελεί κύρια συνιστώσα όλων των σχεδίων ευρασιατικής ολοκλήρωσης που προωθούν η Ρωσία και η Κίνα. Αλλά με τα σημερινά δεδομένα, θα μπορούσε να αποτελέσει και έναν μοχλό που θα αξιοποιούσε η Δύση.

 

Το ίδιο ισχύει και για το Ουζμπεκιστάν, άλλη μια χώρα-συνιστώσα των ευρασιατικών θεσμών. Μια εσωτερική αποσταθεροποίηση, θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στο Κρεμλίνο, πολύ περισσότερο αν συνοδεύονταν από αποσχιστικές κινήσεις στο Καρακαλπακστάν.

 

Η ΜΕΣΟ-ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ

Η Νικαράγουα μέσα στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των Μεγάλων Δυνάμεων παίζει και αναμένεται να παίξει βασικό ρόλο.

 

Με εγγενή γεωστρατηγική αξία και με σταθερό αντιαμερικανικό προσανατολισμό, αποτελούν μαζί με την Κούβα και τη Βενεζουέλα, μια τριάδα χωρών που οι ΗΠΑ θα πρέπει να αντιμετωπίζουν πολύ κοντά στα σύνορά τους. Η Κίνα και η Ρωσία ασκούν ήδη επιρροή στις τρεις χώρες, μια τάση που αναμένεται να διευρυνθεί τα επόμενα χρόνια.

 

Η προεδρία Ορτέγκα, αναζωογονημένη από το αποτέλεσμα των εκλογών, έκλεισε το 2021, δρομολογώντας ορισμένες προκλήσεις για τις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης της ένταξης στην πολιτική της μίας Κίνας και του ανοίγματος ενός επίτιμου προξενείου στην Κριμαία.

 

Στις 7 Ιουνίου, τέθηκε σε ισχύ ένα προεδρικό διάταγμα σχετικά με την άδεια των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων να εισέλθουν στο έδαφος της Νικαράγουας «για να συμμετάσχουν σε εκπαιδευτικές ασκήσεις και επιχειρήσεις ανθρωπιστικής βοήθειας, σε αποστολές έρευνας, διάσωσης και ανάκτησης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ή φυσικές καταστροφές». Οι Ρώσοι στρατιώτες θα μπορούσαν να παραμείνουν στη Νικαράγουα από την 1η Ιουλίου έως τις 31 Δεκεμβρίου. Μια ιστορική κίνηση, γιατί σηματοδοτεί την επιθυμία της Μόσχας να αμφισβητήσει την Ουάσιγκτον στο εγγύς περιβάλλον της.

 

Η απάντηση της προεδρίας Μπάιντεν δεν άργησε να έρθει: στις 8 Ιουνίου, στο περιθώριο της ένατης Συνόδου Κορυφής της Αμερικής, η αμερικανική διπλωματία απείλησε με τον αποκλεισμό της Νικαράγουα από τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κεντρικής Αμερικής, γνωστή και ως CAFTA, ως αντίποινα.

 

Οι εξελίξεις όμως μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερες. Από το 2014 κινεζικές εταιρείες και η κυβέρνηση των Σαντινίστας είχαν συμφωνήσει για την κατασκευή ενός νέου καναλιού το οποίο, θα μπορούσε να ανταγωνιστεί το κανάλι του Παναμά. Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα επικίνδυνο ρήγμα στο «εγγύς εξωτερικό» των ΗΠΑ και ξαναγράφοντας τη γεωγραφία της παγκοσμιοποίησης εις βάρος της Ουάσιγκτον. Πρόκειται για ένα φαραωνικό έργο, για το οποίο Κινέζοι και Ρώσοι επενδυτές, μεταξύ άλλων, ήταν έτοιμοι να επενδύσουν σαράντα δισεκατομμύρια δολάρια. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν μια περίπτωση casus belli.

 

Η κυβέρνηση Ομπάμα, έχοντας πλήρη γνώση των γεωπολιτικά ανατρεπτικών ιδιαιτεροτήτων του αντι-Παναμά καναλιού, προσπάθησε να αποσταθεροποιήσει τη Νικαράγουα. Υιοθέτησε ένα σενάριο υβριδικής «έγχρωμης επανάστασης», στο οποίο οι περιβαλλοντολόγοι θα μπλόκαραν το άνοιγμα των εργοταξίων και η αντιπολίτευση θα ωθούσε σε εμφύλια σύρραξη. Το σχέδιο δεν λειτούργησε, κυρίως γιατί οι κινέζοι επενδυτές δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του, αλλά παραμένει πάντα ανοικτό για υλοποίηση.

 

Καθώς και οι τρεις χώρες στον Κόλπο του Φονσέκα ─Ελ Σαλβαδόρ, Ονδούρα και Νικαράγουα─ αναγνωρίζουν «μία» Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, αυτό θα μπορούσε να ανοίξει αυτή την περιοχή σε συνέργειες μεταξύ κινεζικών έργων υποδομής. Αυτά τα έργα περιλαμβάνουν ένα νέο λιμάνι που αναπτύχθηκε από κινεζικά συμφέροντα στη Λα Ουνιόν, τη συμμετοχή της Κίνας σε έναν νέο υπερωκεάνιο διάδρομο μέσω της Ονδούρας, ο οποίος θα συνέδεε τον κόλπο του Φονσέκα στον Ειρηνικό με το Σαν Πέντρο Σούλα και το Πουέρτο Κορτές στον Ατλαντικό, και τη σύνδεση με ένα νέο εμπορικό κέντρο με οδική πρόσβαση κατά μήκος της πλευράς του Ειρηνικού, της Νικαράγουα.

 

Παρόμοιες ενέργειες θα μπορούσαν να ανοίξουν ξανά την προοπτική της κατασκευής του καναλιού της Νικαράγουας. Πράγματι, αν και η εμπορική βιωσιμότητα ενός τέτοιου καναλιού παραμένει αμφίβολη, η γεωπολιτική σημασία αυξάνει την πιθανότητα να προχωρήσει ένα τέτοιο έργο.

 

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Η πρόσφατη σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών G20 του Μπαλί στις 8 Ιουλίου, θα έπρεπε να είχε εγκρίνει τη διεθνή απομόνωση της Ρωσίας, αλλά αυτό δεν συνέβη.

 

Κανένα τελικό έγγραφο για τον πόλεμο της Ουκρανίας δεν υπήρξε, αλλά ήταν προφανής η αδυναμία μιας τέτοιας έκβασης, δεδομένης της διαφορετικής ευαισθησίας στο θέμα, των χωρών που συμμετείχαν.

 

Αυτή η εξέλιξη καταδεικνύει ότι, ο διχασμός στο σημαντικότερο οικονομικό forum στο οποίο συμμετέχουν οι ισχυρότερες οικονομίες, είναι παρών.

 

Στο περιθώριο της G20, η Ρωσία και η Αμερική έκαναν ό,τι μπορούσαν σε διμερείς συναντήσεις με τους εκπροσώπους των άλλων χωρών: ο Λαβρόφ να ενισχύσει τις σχέσεις με εκείνα τα κράτη που δεν συμμετείχαν στην αντιρωσική σταυροφορία, οι δε Ηνωμένες Πολιτείες να προσπαθήσουν να τα φέρουν στο δικό τους μέρος.

 

Είναι δύσκολο να βρεθούν σημαντικές ενδείξεις για την έκβαση αυτών των διμερών επαφών, αλλά αυτό δεν αλλάζει τα πράγματα. Οι εξελίξεις στην παγκοσμιοποίηση και η αμφισβήτηση της ηγεμονίας της Δύσης σε αυτή, βρέθηκαν και πάλι στο προσκήνιο.

 

Στις 16 Ιουλίου ο Τζο Μπάιντεν δήλωσε στην αραβική Σύνοδο Κορυφής ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παραμείνουν σταθερά προσηλωμένες στους συμμάχους τους στη Μέση Ανατολή και ότι «δεν πρόκειται να πάνε πουθενά», καθώς άσκησε πιέσεις για μια περιφερειακή συμμαχία ασφαλείας που θα ενσωματώνει το Ισραήλ.

 

Από την πλευρά της, η Σαουδική Αραβία έβαλε φρένο στις ελπίδες των ΗΠΑ και του Ισραήλ ότι η Σύνοδος Κορυφής θα μπορούσε να βοηθήσει να τεθούν οι βάσεις για μια περιφερειακή συμμαχία ασφαλείας που θα περιλαμβάνει το Ισραήλ, η οποία θα αντιμετωπίσει τις ιρανικές απειλές.

 

Ακόμη και το σχέδιο για τη σύνδεση συστημάτων αεράμυνας ,θα μπορούσε να είναι δύσκολη υπόθεση για τα αραβικά κράτη που δεν έχουν δεσμούς με το Ισραήλ και διστάζουν να συμμετάσχουν σε μια συμμαχία που θεωρείται ότι είναι ενάντια στο Ιράν, το οποίο διαθέτει ένα ισχυρό περιφερειακό δίκτυο αντιπροσώπων, όπως το Ιράκ, ο Λίβανος και η Υεμένη.

 

Ο Τζο Μπάιντεν πήγε στη Σαουδική Αραβία με την ελπίδα να επιτύχει μια συμφωνία για την παραγωγή πετρελαίου που θα συμβάλει στη μείωση των τιμών της βενζίνης που οδηγούν τον πληθωρισμό στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων 40 ετών και απειλούν τα ποσοστά του, στις εκλογές του Νοεμβρίου.

 

Φεύγει από την περιοχή με άδεια χέρια, αλλά ελπίζει ότι η ομάδα ΟΠΕΚ+, που περιλαμβάνει τη Σαουδική Αραβία, τη Ρωσία και άλλους μεγάλους παραγωγούς πετρελαίου, θα ενισχύσει την παραγωγή σε συνάντηση στις 3 Αυγούστου.

 

Τα κράτη του Κόλπου, τα οποία αρνήθηκαν να συνταχθούν με τη Δύση εναντίον της Ρωσίας για την Ουκρανία, επιδιώκουν μια συγκεκριμένη δέσμευση από τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς αντιλαμβάνονται την τάση απομάκρυνσης των ΗΠΑ από την περιοχή. Παράλληλα με αυτή την απομάκρυνση, η Κίνα και η Ρωσία διευρύνουν το αποτύπωμά τους στη Μέση Ανατολή.

 

Με τα δεδομένα αυτά, η ιδέα της δημιουργίας ενός αραβικού ΝΑΤΟ που πρότεινε προ ημερών η Ιορδανία, στο οποίο θα περιλαμβάνονταν και το Ισραήλ, φαίνεται να απομακρύνεται.

 

Όλα τα προηγούμενα δείχνουν ότι οι εξελίξεις στην Περιφέρεια του παγκόσμιου συστήματος είναι συνεχείς. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αλλάξει όλα τα δεδομένα. Τα σενάρια πολλαπλασιάζονται και θα γίνουν καλύτερα κατανοητά με το πέρασμα του χρόνου.

 

* O Βαγγέλης Χωραφάς, διευθυντής της ιστοσελίδας γεωπολιτικής https://www.geoeurope.org/, δημοσιεύει καθημερινά πρωτότυπα άρθρα και αναλύσεις και στην προσωπική του σελίδα στο facebook (https://www.facebook.com/vangelis.chorafas).

 

 

 

Published in Αρθρογραφία

        Από την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία, η ελληνική κυβέρνηση αγνοεί μεγαλοπρεπώς τις αληθινές ανάγκες της πληττόμενης ομογένειας, έχει αφήσει στα χέρια των νεοναζί τη μοίρα της πλειονότητας, παρουσιάζει κάποιους ολίγους (και κάποτε νεοναζί) ως εκπροσώπους του εκεί ελληνισμού και ψεύδεται για να χτίσει ένα φιλο-ουκρανικό αφήγημα που καταρρέει στο φύσημα του πρώτου αέρα αλήθειας.

 

     Την Κυριακή που μας πέρασε, σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ, η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ έφερε στο φως τα εγκλήματα που διέπραξαν οι νεοναζί Αζόφ εις βάρος της ελληνικής ομογένειας στο χωριό Σαρτανά. Οι καταγγελίες είναι ανατριχιαστικές. Η κα Ναταλία Παπακίτσα, πρόεδρος του Συλλόγου Σαρτανά – ‘Ελληνες της Αζοφικής, διηγείται την προσωπική της εμπειρία για τις τριαντατρείς (33) ημέρες που πέρασαν 38 ομογενείς, βυθισμένοι στον «απόλυτο, απελπισμένο φόβο»  σε ένα «σκοτεινό υπόγειο χωρίς νερό, χωρίς οξυγόνο, χωρίς φως» και  «με τους καπνούς να καίνε τα σωθικά» τους και προσθέτει πως «τη δεινή αυτή λαίλαπα» την έζησαν «και χιλιάδες άλλοι Έλληνες ομογενείς και κάτοικοι της Μαριούπολης». 

 

        Ήταν όμηροι των Αζόφ. «Σταν περίβολο του συγκροτήματος των πολυκατοικιών τα τάγματα τού Αζόφ είχαν τοποθετήσει πυροβόλα, τέσσερα τον αριθμό. Από την προηγούμενη μέρα είχα δει άνδρες και γυναίκες χωρίς διακριτικά, που φορούσαν μαύρα ρούχα ‒πιθανόν όχι Ουκρανοί, δεν ξέρω, Άγγλοι, Πολωνοί, … με σχέδια στα χέρια, συμβούλευαν το τάγμα του Αζόφ, που να βάλουν τα πυροβόλα. …  Όταν βγαίναμε γρήγορα έξω για την σωματική μας ανάγκη ή να πάρουμε λίγο χιόνι στο τσίγκινο τενεκεδάκι μας για να το βράσουμε ή για να πιούμε νερό, αυτοί μας επιτηρούσαν, δεν μας άφηναν να απομακρυνθούμε, μας απειλούσαν και μας έστελναν πίσω στα υπόγεια … Μας χρησιμοποίησαν σαν ομήρους, μας εκβίασαν. Ενώ εμείς πεινούσαμε, αυτοί έσπαγαν τις πόρτες στα πάνω διαμερίσματα και τα λεηλατούσαν από τρόφιμα μέχρι ρουχισμό ‒ό,τι πολύτιμο υπήρχε στα διαμερίσματά μας‒, κάνανε πλιάτσικο, το λεηλατούσαν… Επειδή εμείς μιλούσαμε τη ρωσική γλώσσα και αυτοί ήταν από τη Δ. Ουκρανία, από τις περιοχές των Καρπαθίων, μας κλωτσούσαν, μας έβριζαν χυδαία (εμάς τα γυναικόπαιδα) και μας έλεγαν “εσείς δεν είσαστε δικοί μας, δεν μιλάτε τη γλώσσα μας”. Σε άλλες περιπτώσεις είδα να αιχμαλωτίζουν Έλληνες και άλλους άνδρες από τη Μαριούπολη και να τους εξαναγκάζουν να πολεμήσουν».

 

       Το «Μεσολόγγι» που είχε το θράσος να αναφέρει στις ΗΠΑ ο Έλληνας πρωθυπουργός, το έζησαν με τον τρόπο τους οι ομογενείς. Είναι συγκλονιστικές οι λεπτομέρειες της εξόδου αυτών των ανθρώπων από τη φυλακή τους, με χίλιους κινδύνους, μυστικά. Οι ίδιοι λένε πως βρέθηκαν «στη μέση ενός πολέμου μεταξύ των Ρώσων και του Τάγματος Αζόφ». Όχι των Ρώσων και των Ουκρανών – κι η διαφορά είναι σημαντική. Κι ο λόγος που μίλησε – στη μόνη εφημερίδα που θέλησε να τη φιλοξενήσει άραγε; – είναι γιατί: «Θέλουμε να μάθει ο κόσμος την αλήθεια», λέει με νόημα η κ. Παπακίτσα, μιλώντας για τον ρόλο του τάγματος του Αζόφ, τις συμφωνίες πού δεν ετηρήθησαν ποτέ, το περίφημο κομβόι της Μαριούπολης, που τελικά δεν είχε χώρο για όλους, και το μέλλον της πολύπαθης πόλεως, με το άλλοτε τόσο ζωντανό ελληνικό στοιχείο».

 

        Το δημοσίευμα, παρά την επωνυμία των καταγγελιών, και τη γενναιότητα των καταγγελόντων, δεν έτυχε του ενδιαφέροντος του υπουργείου Εξωτερικών. Επικοινωνήσαμε με τον διευθυντή της εφημερίδας, που μας επιβεβαίωσε την άκρα του τάφου σιωπή από το πιο άφωνο υπουργείο της κυβέρνησης. Η ίδια σιωπή που συνόδευσε και τις καταγγελίες από πλευράς υπουργείου Αμύνης της Ρωσίας, για «γενοκτονία» των ελλήνων ομογενών εν εξελίξει. 

 

        Η καταγγελία περιέχεται στην ανακοίνωση της 27ης Μαΐου του Ενιαίου Αρχηγείου Συντονισμού Ανθρωπιστικής Αντίδρασης της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Έγραφε σαφώς πως «Μαχητές της ριζοσπαστικής εθνικιστικής οργάνωσης του Δεξιού Τομέα στην περιοχή Velikonoselkovskyi της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ καλούν ανοιχτά για γενοκτονία κατά του ρωσόφωνου πληθυσμού και της ελληνικής διασποράς. Υπό το πρόσχημα της πίστης στη Ρωσία, άμαχοι κακοποιούνται σωματικά, χρήματα, τιμαλφή και προσωπικά οχήματα κατασχέθηκαν φαινομενικά για τις ανάγκες της εδαφικής άμυνας, και τα έσοδα από την πώληση αυτών των περιουσιών ιδιοποιούνται από τους διοικητές των μονάδων… Τέτοιες ενέργειες από Ουκρανούς νεοναζί είναι τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον του ίδιου του πληθυσμού τους και εγκλήματα πολέμου χωρίς παραγραφή, και οι αξιωματούχοι του καθεστώτος του Κιέβου και οι άμεσοι δράστες είναι εγκληματίες πολέμου και τρομοκράτες». Εναντίον του ίδιου τους του πληθυσμού, γιατί ο λόγος γίνεται για ουκρανούς πολίτες, όπως η κα Παπακίτσα, αφού το Ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, όταν μιλά για το Ντονέτσκ, εννοεί την περιφέρεια, και με τα ουκρανικά εδάφη, δηλαδή τα συνταγματικά σύνορα της  αυτοανακηρυχθείσας Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ. Για τους κακοπροαίρετους ας πούμε εδώ πως, το ρωσικό υπουργείο δεν είχε κανένα προφανή άλλο λόγο να αναφερθεί στους ομογενείς μας πλην μιας καταγραφής της κατάστασης, ούτε βεβαίως περίμενε να αλλάξει η στάση της Ελλάδας από αυτό. 

 

         Ακόμη και αν όμως υπήρχε δόλος, δεν είναι βεβαίως, η μόνη αντίστοιχη καταγγελία. Ποιος δεν θυμάται τον ομογενή (δείτε το βίντεο ΕΔΩ) που μίλησε για τον τρόμο που ζούσαν οι Έλληνες της Μαριούπολης ζωντανά στο δελτίο του Σκάι, για να εισπράξει την αδιαφορία των παρουσιαστών; Ή τις αντιδράσεις που προκάλεσε η παρουσία του νεοναζί, διώκτη των Ελλήνων ομογενών, «Μιχαήλ», στο ελληνικό κοινοβούλιο; Του «Μιχαήλ» που ο ουκρανός πρέσβυς μας ενημέρωσε ότι «έπεσε μαχόμενος», χωρίς να μας ενημερώσει όμως και για το επίθετό του, την ηλικία του και το χωριό της καταγωγής του, ώστε οποιαδήποτε είδηση – και βολική ή άβολη ελληνικότητα – να διασταυρώνεται. 

 

         Και, βεβαίως, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η δήλωση της κας Παπακίτσα – που δεν αναλύεται περισσότερο, δυστυχώς, στο άρθρο – για «το περίφημο κομβόι της Μαριούπολης, που τελικά δεν είχε χώρο για όλους» – ένα ακόμη πλήγμα για το υπουργείο Εξωτερικών που σιωπά, βεβαίως βεβαίως. Και ας γνωρίζει από χρόνια τι διώξεις έχουν υποστεί χιλιάδες έλληνες ομογενείς εκεί, πως πλήρωσαν τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας χωρίς ποτέ η Ελλάδα καν να ζητήσει την εξαίρεσή τους, πως στερήθηκαν ελέω ΕΕ την δυνατότητα να έρθουν στην Ελλάδα, και ας έχει ιδίαν εικόνα των εις βάρος του Ελληνισμού εκεί εγκλημάτων. 

 

         Εν κατακλείδι, από την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία, η ελληνική κυβέρνηση αγνοεί μεγαλοπρεπώς τις αληθινές ανάγκες της πληττόμενης ομογένειας των δεκάδων χιλιάδων, έχει αφήσει στα χέρια των νεοναζί τη μοίρα της πλειονότητας, παρουσιάζει κάποιους ολίγους (και κάποτε νεοναζί) ως εκπροσώπους του εκεί ελληνισμού, ψεύδεται δηλώνοντας πως δεν διατρέχουν κίνδυνο, για να χτίσει ένα φιλο-ουκρανικό αφήγημα, χρησιμοποιώντας τους ομογενείς, ένα αφήγημα που καταρρέει στο φύσημα του πρώτου αέρα αλήθειας. Ασχέτως των όποιων εγκλημάτων πολέμου της όποιας πλευράς, η προστασία των ομογενών, ρωσόφωνων ή μη, «φιλορώσων» ή μη, όφειλε να είναι προτεραιότητα και σημείο αναφοράς στην πολιτική του ελληνικού κράτους. Αν ήταν κράτος κι όχι προτεκτοράτο.

Published in Πολιτική

Θέλετε να λαμβάνετε τις σημαντικότερες ενημερώσεις;

Please enable the javascript to submit this form

Συνεντεύξεις

Γ. Ανεμογιάννης: Η διοίκηση Βούρου φωτογραφίζεται στα δικά μας έργα
Γ. Ανεμογιάννης: Η διοίκηση Βούρου φωτογραφίζεται στα δικά μας έργα
Δείτε όλες τις συνεντεύξεις

Δελτία ειδήσεων

Δελτίο Ειδήσεων 17.09.2021
Δελτίο Ειδήσεων 17.09.2021
Δείτε όλα τα δελτία ειδήσεων

Εκδηλώσεις

Πανιώνιος Στέγη Βύρωνα: Εκδήλωση για τις γυναικοκτονίες
Πανιώνιος Στέγη Βύρωνα: Εκδήλωση για τις γυναικοκτονίες
Δείτε όλες τις εκδηλώσεις

Παρασκήνιο

Ο ψαράς προειδοποιούσε για το μόλο,ο πρωθυπουργός γελούσε και τον καλούσε να στοιχηματίσει...ο μόλος διαλύθηκε! (βίντεο)
Ο ψαράς προειδοποιούσε για το μόλο,ο πρωθυπουργός γελούσε και τον καλούσε να στοιχηματίσει...ο μόλος διαλύθηκε! (βίντεο)
Δείτε το παρασκήνιο