Ένα ποίημα με τίτλο “ήσουν παντού” του Δημήτρη Βασιλείου, για τη μάνα.
Δεν υπήρξε πόρτα
που ν΄ άνοιξα
και να μην ήσουν εκεί!
Μέσα στη σιωπή σου
μ΄ ένα βλέμμα γεμάτο!
Δεν μίλαγες
κι όλα ήταν ειπωμένα!
Δεν είχες φωτιά
κι όλα ήταν φως ανέσπερο!
Έφευγα, γύριζα, κι ήσουν παντού!
Και τώρα
από την άλλη όχθη
ανάβεις τ΄ αστέρια
στους δρόμους τ΄ ουρανού
να μην χαθώ!
Δεν θα υπάρξει πόρτα
που θ΄ ανοίξω
και να μην είσαι εκεί!
Από την ποιητική συλλογή: «ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΑΝ ΣΤΗ ΓΗ».
Εκδόσεις «ΑΠΑΡΣΙΣ», Αθήνα, 2020.
