«Την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου την έχουν ιδίως ανάγκη τα μικρότερα κράτη ως αντίβαρο στην στρατιωτική υπεροχή γειτόνων τους», αναφέρει χαρακτηριστικά η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων σχολιάζοντας την απαγωγή Μαδούρο από τις ΗΠΑ και τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης.
Υπενθυμίζεται πως, μετά τις ενέργειες των ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, δήλωσε ότι «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών».
Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων σημειώνει: «Μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι λαοί έδωσαν υπόσχεση να μην επαναλάβουν τα λάθη του παρελθόντος, να λύνουν τις διαφορές τους με βάση τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, να συστήσουν τον ΟΗΕ και τα Διεθνή Δικαστήρια και να σέβονται τις αποφάσεις τους. Αν και η ισοτιμία των κρατών αποτέλεσε ιστορικό ζητούμενο, σε γενικές γραμμές την πρώτη περίοδο της ανασυγκρότησης της διεθνούς κοινότητας επιδιώκονταν συμβιβασμοί και συναινέσεις, ένας υποτυπώδης σεβασμός των διεθνών κανόνων.
Δε μπορεί ο νόμος να είναι νόμος του στρατιωτικά ισχυρότερου
Η όξυνση του οικονομικού ανταγωνισμού μεταξύ των ισχυρότερων κρατών τα τελευταία χρόνια, η παγκόσμια οικονομική ύφεση, η επιδίωξη πρόσβασης σε νέες αγορές και η δυνατότητα εκμετάλλευσης πλουτοπαραγωγικών πηγών μικρότερων κρατών, οδήγησαν στη σταδιακή εγκατάλειψη των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, στην υποκατάστασή τους από τον πολιτικό κυνισμό και την επιβολή του νόμου του στρατιωτικά ισχυρότερου.
Η συστηματική απαξίωση της Δικαιοσύνης με τις καταγγελίες του Προέδρου των ΗΠΑ κατά δικαστών του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και την επιβολή κυρώσεων σε βάρος τους -τις οποίες έχει ήδη καταδικάσει ο ΟΗΕ- αποτέλεσαν ένα πρελούδιο που μας προϊδέασε για την προχθεσινή επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Προέδρου της χώρας, ταυτόχρονα με τις ευθείες απειλές κατά άλλων κρατών που δεν συμμορφώνονται με τις επιθυμίες της παγκόσμιας υπερδύναμης.
Και αν το γεγονός είναι από μόνο του κάτι παραπάνω από ανησυχητικό και πηγαίνει δεκαετίες πίσω την ελπίδα για παγκόσμια ειρήνη, η διαφαινόμενη αδυναμία να καταγγελθεί ως τέτοιο από τα ανεπτυγμένα κράτη, κάνει ακόμα πιο ανησυχητικό το περιβάλλον της Δικαιοσύνης τόσο στη χώρα μας όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση γενικότερα.
Γιατί οι συνέπειες που θα προκαλέσει τόσο σε διεθνές επίπεδο όσο και στο εσωτερικό των κρατών, η απόλυτη σχετικοποίηση της αξίας των νομικών κανόνων και η εμπέδωση της αντίληψης ότι το μόνο εφαρμοζόμενο δίκαιο είναι το δίκαιο του ισχυρού, θα έχουν μη αναστρέψιμο χαρακτήρα.
Και ας θυμόμαστε πως την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου την έχουν ιδίως ανάγκη τα μικρότερα κράτη ως αντίβαρο στην στρατιωτική υπεροχή γειτόνων τους».
