Τη θέση των Ρώσων κομμουνιστών παρέθεσε στη συνεδρίαση στη ρωσικής Βουλής ο Γ.Γ. του ΚΚΡΟ Γκενάντι Ζιουγκάνοφ
Από τις πρώτες ημέρες του νέου έτους 2026, ο πρόεδρος Τραμπ πέταξε τη μάσκα του ειρηνοποιού και έδειξε ότι ο πραγματικός του στόχος είναι ο εκβιασμός και η παγκόσμια κυριαρχία. Πράγματι, αποδείχθηκε πιο επιθετικός ηγέτης των ΗΠΑ από τον προκάτοχό του Μπάιντεν, τον οποίο ο Τραμπ επικρίνει με σφοδρότητα ακριβώς για τις εξωτερικές του «περιπέτειες».
Μετά την επίθεση στη Βενεζουέλα και την πρωτοφανή απαγωγή του προέδρου της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, ο Τραμπ, μεθυσμένος από τη φαινομενική ευκολία της «νίκης» του, δήλωσε ότι ολόκληρη η Λατινική Αμερική είναι ιδιοκτησία του. Απαγόρευσε στις χώρες της Ευρώπης και της Ασίας να ασκούν οποιαδήποτε ανεξάρτητη επιχειρηματική δραστηριότητα στην ήπειρο αυτή. Ταυτόχρονα προειδοποίησε ότι το Μεξικό, η Κούβα και η Κολομβία θα μπορούσαν να γίνουν τα επόμενα θύματα επιθετικότητας.
Ο κ. Τραμπ προφανώς δεν σκοπεύει να περιοριστεί στη Λατινική Αμερική. Στην Ασία ενήργησε ως ο βασικός συνεργός της επίθεσης του Ισραήλ κατά του Ιράν. Στην Αφρική άναψε το πράσινο φως για αεροπορικά πλήγματα της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στη Νιγηρία, παρεμβαίνοντας στη μακρόχρονη σύγκρουση μεταξύ μουσουλμάνων κτηνοτρόφων και χριστιανών γεωργών.
Στην Ευρώπη, ακόμη και πιστοί σύμμαχοι των ΗΠΑ έμειναν άναυδοι και πανικόβλητοι από την πρόθεση του Τραμπ να αρπάξει τη Γροιλανδία από τη Δανία. Σε όλους τους πολέμους των τελευταίων 75 ετών, ξεκινώντας από τον Πόλεμο της Κορέας, τα αμερικανικά «γεράκια» επιδίωκαν να επιστρατεύσουν όσο το δυνατόν περισσότερους συμμάχους. Όμως ο Τραμπ έχει πιστέψει τόσο πολύ στην παντοδυναμία του, ώστε όχι μόνο απορρίπτει την ευρωπαϊκή βοήθεια, αλλά αντιμετωπίζει τους Ευρωπαίους με απροκάλυπτη περιφρόνηση.
Πλέον, αν η Δανία επιμείνει στο ζήτημα της Γροιλανδίας, ο κόσμος δεν θα εκπλαγεί αν ο πρωθυπουργός της συλληφθεί από ομάδα Δέλτα ταυτόχρονα με τον βομβαρδισμό της Κοπεγχάγης.
Σήμερα δεν βλέπουμε απλώς μια παραβίαση των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Γινόμαστε μάρτυρες μιας συνειδητής και ολοκληρωτικής καταστροφής του αιώνιου συστήματος διεθνών σχέσεων. Ο Τραμπ επιδιώκει να αντικαταστήσει τους καθολικά αποδεκτούς κανόνες που συμφωνήθηκαν υπό την αιγίδα του ΟΗΕ με το «δίκαιο» του ισχυρού και του αλαζόνα. Πρόκειται για πρόκληση προς ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα. Στις αρχές του 19ου αιώνα ο Ναπολέων αυτοανακηρύχθηκε κυρίαρχος της Ευρώπης και στη συνέχεια ολόκληρου του κόσμου. Στα μέσα του 20ού αιώνα ο Γερμανός Φύρερ, ο Χίτλερ, αφού κατέλαβε την Ευρώπη, επιχείρησε να κυριαρχήσει σε όλες τις ηπείρους.
Τώρα η Αμερική του 21ου αιώνα παρήγαγε έναν νέο «άρχοντα του κόσμου». Οι δύο πρώτες περιπτώσεις οδήγησαν τους διεκδικητές της παγκόσμιας κυριαρχίας σε άδοξο τέλος. Δεν υπάρχει κανένας λόγος ο Τραμπ, όπως και οι Ευρωπαίοι προκάτοχοί του, να μη «σπάσει τον λαιμό του» προσπαθώντας να υποτάξει ολόκληρο τον κόσμο.
Ο Ντόναλντ Τραμπ φαντάζεται τον εαυτό του ως υπεράνθρωπο που μπορεί να επαναφέρει τη Λατινική Αμερική στην κατάσταση της «πίσω αυλής» των ΗΠΑ, στην οποία βρισκόταν πριν από 200 χρόνια. Σκοπεύει να στερήσει από δεκάδες χώρες της ηπείρου την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους.
Όμως οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν αποδείξει, με πολυάριθμες νικηφόρες μάχες ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, την ετοιμότητα και την ικανότητά τους να υπερασπίζονται σθεναρά τα συμφέροντά τους.
Ο θάνατος του Τσε Γκεβάρα στη Βολιβία το 1967 δεν σταμάτησε τις επαναστατικές διεργασίες στην ήπειρο.
Λαμπρά παραδείγματα έδωσαν οι εξέχοντες αγωνιστές κατά του ιμπεριαλισμού, Φιντέλ Κάστρο και Ούγκο Τσάβες. Ξανά και ξανά, προοδευτικές δυνάμεις έρχονται στην εξουσία στη Λατινική Αμερική.
Η Βραζιλία, η μεγαλύτερη χώρα της ηπείρου, κυβερνάται από τον σοσιαλιστή πρόεδρο Λούλα ντα Σίλβα.
Στο δράμα της Βενεζουέλας, τον καθοριστικό λόγο θα τον πει ο λαός της και η γενναία, νόμιμη κυβέρνησή του. Παρά τους παράλογους ισχυρισμούς ότι η χώρα θα κυβερνάται πλέον από τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ρούμπιο, η Βενεζουέλα έχει ήδη δηλώσει ότι δεν θα υποκύψει σε τελεσίγραφα. Οι απειλές από την Ουάσιγκτον δύσκολα θα τρομάξουν έναν λαό που τιμά την ανεξαρτησία του. Ένα προδοτικό πλήγμα με τη χρήση 150 εναέριων επιθετικών μέσων και μια τραμπούκικη έφοδο στην προεδρική κατοικία είναι ένα πράγμα.
Μια χερσαία επιχείρηση στα βουνά και τις ζούγκλες της Βενεζουέλας είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Ο αμερικανικός στρατός δεν διστάζει να επιτεθεί σε έναν προφανώς αδύναμο εχθρό και μετά να διακηρύξει μια «ιστορική νίκη». Όταν όμως συναντά σκληρή αντίσταση, γίνεται γρήγορα σαφές ότι δεν είναι οι καλύτεροι μαχητές. Το είδαμε πρόσφατα στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.
Όσο για τις κατηγορίες του Τραμπ κατά του Νικολάς Μαδούρο περί διακίνησης ναρκωτικών, είναι εντυπωσιακές ως προς τον κυνισμό και την υποκρισία τους. Οι ΗΠΑ, όσο καμία άλλη χώρα, έχουν συμβάλει στο να γίνει η τοξικομανία παγκόσμιο κακό.
Με δικές τους προσπάθειες, τη δεκαετία του 1960 και 1970, κατά τον Πόλεμο του Βιετνάμ, η παραγωγή οπίου στο Χρυσό Τρίγωνο γνώρισε πρωτοφανή αύξηση. Άνθησε στη σύγκλιση των συνόρων Ταϊλάνδης, Βιρμανίας και Λάος για τη χρηματοδότηση μυστικών επιχειρήσεων της CIA.
Μετά την κατοχή του Αφγανιστάν το 2001, οι ΗΠΑ αποκαθιστούσαν ενεργά την παραγωγή ηρωίνης εκεί, εξασφαλίζοντας τη μεταφορά της προς την Ευρώπη μέσω των βάσεών τους στο Αλμπανί.
Στη Λατινική Αμερική, στο παρελθόν, ο κύριος παραγωγός κοκαΐνης ήταν η αντικομμουνιστική Κολομβία. Πολλά έγγραφα και δημοσιογραφικές έρευνες δείχνουν στενές σχέσεις της Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ με Κολομβιανούς βαρόνους των ναρκωτικών.
Η CIA χρησιμοποίησε μέρος των χρημάτων από τα ναρκωτικά για να χρηματοδοτήσει επιχειρήσεις ανατροπής της αριστερής κυβέρνησης του Ντανιέλ Ορτέγκα στη Νικαράγουα. Οι ίδιες οι ΗΠΑ είναι από τους μεγαλύτερους παραγωγούς μαριχουάνας στον κόσμο. Είναι τουλάχιστον προκλητικό οι ΗΠΑ να κατηγορούν τον Νικολάς Μαδούρο, τον νόμιμο πρόεδρο της Βενεζουέλας!
Αντιθέτως, ολόκληρος ο κόσμος θα έπρεπε να κατηγορεί την Ουάσιγκτον για τη ναρκοποίηση της ανθρωπότητας.
Η τραμπούκικη απόπειρα του Τραμπ να εκβιάσει τον λαό της Βενεζουέλας με την απαγωγή του προέδρου του είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Κανένα δικαστήριο στις ΗΠΑ δεν έχει το δικαίωμα να δικάσει τον αρχηγό ενός κυρίαρχου κράτους. Αυτό που διέπραξε η κυβέρνηση Τραμπ είναι απαγωγή ανθρώπων από μια συμμορία εγκληματιών που δρουν σε συνεννόηση.
Στο εδώλιο δεν θα έπρεπε να βρεθούν ο Μαδούρο και η σύζυγός του, αλλά οι οργανωτές και οι εκτελεστές αυτής της εγκληματικής πράξης, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του κ. Τραμπ.
Βεβαίως, ο Λευκός Οίκος θα κρατήσει, σαν λυσσασμένο μπουλντόγκ, τον Νικολάς Μαδούρο όμηρο. Όμως ο λαϊκός πρόεδρος της Βενεζουέλας έχει ήδη γίνει σύμβολο αντίστασης στον ιμπεριαλισμό. Ο Νέλσον Μαντέλα στην εποχή του υπήρξε παγκόσμιο σύμβολο αντίστασης στο καθεστώς του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική.
Το ΚΚΡΟ θεωρεί τον Νικολάς Μαδούρο τον υπ’ αριθμόν ένα πολιτικό κρατούμενο στον πλανήτη. Οι καρδιές των έντιμων και θαρραλέων ανθρώπων δεν μπορούν να μείνουν αδιάφορες. Απευθύνουμε έκκληση σε όλες τις πατριωτικές και αντιφασιστικές δυνάμεις να αγωνιστούν από κοινού για την απελευθέρωση του προέδρου της Βενεζουέλας.
Οι ιμπεριαλιστικοί κύκλοι προσπαθούν να εξαπολύσουν μια στρατηγική επίθεση. Για να συγκρατηθούν, πρέπει να οικοδομηθεί ένα ευρύ λαϊκό κίνημα σε ολόκληρο τον κόσμο. Καλούμε τα κόμματα και τις οργανώσεις, όλες τις προοδευτικές δυνάμεις, να πραγματοποιήσουν ουσιαστικές διαβουλεύσεις και να επεξεργαστούν συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση της αντίδρασης.
Οι εργαζόμενοι και οι οργανώσεις τους πρέπει να κάνουν τη φωνή τους να ακουστεί σε αυτή τη σύνθετη κατάσταση. Οι ενωμένες δράσεις για την υπεράσπιση της ειρήνης, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης είναι σήμερα ιδιαίτερα σημαντικές.
Τα προβλήματα του Τραμπ δεν τελειώνουν με την εγκληματική απαγωγή του Μαδούρο και της συζύγου του Σίλια Φλόρες. Αντιθέτως, μόλις αρχίζουν. Τα τελευταία χρόνια σημειώθηκαν μεγάλες μετατοπίσεις στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων. Οι χώρες των BRICS και του SCO, τα κράτη του Παγκόσμιου Νότου, στον οποίο η Λατινική Αμερική κατέχει κεντρική θέση, γίνονται όλο και πιο διεκδικητικά.
Η στρατιωτική ισχύς της Ρωσίας και η οικονομική δύναμη της Κίνας είναι ικανές να ακυρώσουν πλήρως τις αξιώσεις της Ουάσιγκτον για παγκόσμια κυριαρχία. Καλούμε όλα τα κράτη του πλανήτη που εκτιμούν την κυριαρχία τους να καταδικάσουν αποφασιστικά τις ενέργειες της Ουάσιγκτον.
Είναι σαφές ότι το παγκόσμιο κεφάλαιο είναι ικανό να εξαπολύσει κάθε είδους περιπέτεια. Η διεθνής κατάσταση γίνεται όλο και πιο εκρηκτική. Για να ανταποκριθεί στις νέες προκλήσεις και να διασφαλίσει τη λαϊκή ενότητα, η Ρωσία πρέπει να αλλάξει την κοινωνικοοικονομική και κοινωνικοπολιτική της πορεία. Γι’ αυτό το Πρόγραμμα Νίκης του ΚΚΡΟ προσφέρει έναν δρόμο επιταχυνόμενης ανάπτυξης της χώρας και επίτευξης κοινωνικής δικαιοσύνης.
Οι φρενήρεις προσπάθειες του Τραμπ να ανακόψει την πρόοδο της ανθρωπότητας σε μία μόνο ήπειρο, καθώς και τα πειρατικά του τεχνάσματα στη θάλασσα, είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Όλοι οι πόλεμοι που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες κατέληξαν σε ταπεινωτική ήττα. Αυτή τη φορά δεν πρέπει να είναι διαφορετικά.
Όχι στην ιμπεριαλιστική επέκταση!
Ναι στη συσπείρωση στον αγώνα ενάντια στην επιθετικότητα και τη διεθνή ληστεία!
