Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, την 8η Μάρτη, η κινηματογραφική λέσχη Νέας Ιωνίας – ΜΠΛΟΚΟ, προχωράει στη διπλή προβολή της ταινίας “Ζόγια” (1944) του Λεβ Άρνσταμ, την Παρασκευή 6 Μαρτίου και ώρες 6.30 μ.μ. & 8.30 μ.μ. στο δημοτικό κινηματογράφο Ν. Ιωνίας «ΑΣΤΕΡΑΣ».
Στη σχετική πρόσκληση αναφέρει:
«Μία από τις πιο φημισμένες σοβιετικές ταινίες της χρυσής εποχής του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, που αφηγείται τη ζωή της Ζόγια Κοσμοντεμιγιάνσκαγια, ηρωίδας του αντιφασιστικού αγώνα που απαγχονίστηκε σε ηλικία μόλις 18 ετών από τους Γερμανούς.
Γυρισμένη το 1944 μέσα στη φωτιά του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αποτελεί ένα μνημείο ηρωικής κινηματογραφικής αφήγησης για τον τρόπο που γαλουχήθηκε η ηρωική Ζόγια, η οποία αποτέλεσε σύμβολο θυσίας και ηρωισμού του σοβιετικού λαού κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.
Υπόθεση:
Η Ζόγια γεννήθηκε τη μέρα που πέθανε ο Λένιν. Τα παιδικά της χρόνια συμπίπτουν με την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και τη δημιουργία του σύγχρονου βιομηχανικού σοβιετικού κράτους.
Θα γίνει ένα από τα πιο δραστήρια μέλη της Κομμουνιστικής Νεολαίας κι όταν ξεσπάσει ο πόλεμος θα ζητήσει να πάει στα μετόπισθεν μαζί με τους παρτιζάνους, θα συλληφθεί σε μια απόπειρα σαμποτάζ, θα βασανισθεί άγρια και θα απαγχονιστεί.
Στις 29 Νοέμβρη 1941, οι ναζί της Βέρμαχτ κρέμασαν στο Πετρίσεβο κοντά στη Μόσχα την 18χρονη σαμποτέρ Ζόγια. Αφησαν το σώμα της κρεμασμένο να σαπίζει στο χιόνι, μέχρι την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στο χωριό.
Η ταινία καταγράφει άρτια τον τιτάνιο αγώνα στα μετόπισθεν, αναδεικνύοντας περίτρανα την κεντρική θέση που κατείχαν οι γυναίκες αγωνίστριες, και την συμβολή τους στον αντιφασιστικό αγώνα.
Η ιστορική αυτή επέτειος της 8ης Μάρτη, είναι αφιερωμένη στους σκληρούς απεργιακούς αγώνες των εργατριών του 19ου αιώνα για ίσα μεροκάματα ανδρών και γυναικών, για ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, για λιγότερες ώρες εργασίας.
Η 8η Μάρτη του 1857 δείχνει και σήμερα τον δρόμο που πρέπει να βαδίσουν οι γυναίκες μαζί με τους άνδρες του καθημερινού μόχθου, αυτόν του αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση!
Γιατί η πάλη για πραγματική γυναικεία χειραφέτηση δεν μπορεί να αποκοπεί από την πάλη ενάντια στο σύστημα που γεννά την ανισότητα. Μόνο σε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση μπορεί η γυναίκα να είναι πραγματικά ελεύθερη!
Η είσοδος είναι ελεύθερη.»
