Με ανακοίνωσή της η παράταξη «Λυκόβρυση – Πεύκη Μαζί» καταλογίζει στη δημοτική αρχή την καθιέρωση ενός «μοντέλου συγκεντρωτικής και αυταρχικής διοίκησης».
Η παράταξη, με επικεφαλής τον Γρηγόρη Λέων, αναφέρει αναλυτικά:
«Ο Δήμος Λυκόβρυσης–Πεύκης διοικείται σήμερα χωρίς διοικητικό σχήμα. Όχι από αδυναμία, αλλά από συνειδητή πολιτική επιλογή. Η δημοτική αρχή επέλεξε να ακυρώσει στην πράξη τη συλλογική διοίκηση, αντικαθιστώντας την με ένα αυστηρά προσωποκεντρικό μοντέλο εξουσίας, όπου όλες οι κρίσιμες αποφάσεις συγκεντρώνονται στο γραφείο του δημάρχου.
Οι τρεις βασικοί πυλώνες που καθορίζουν την πραγματική λειτουργία ενός δήμου — τα τεχνικά έργα, η παιδεία και τα οικονομικά — παραμένουν χωρίς πολιτικά υπεύθυνη διοίκηση. Δεν υπάρχουν αντιδήμαρχοι με ουσιαστικές αρμοδιότητες, δεν υπάρχει κατανομή ευθύνης, δεν υπάρχει θεσμική λογοδοσία. Υπάρχει μόνο ένας δήμαρχος που κρατά τα χαρτοφυλάκια για τον εαυτό του, επιβάλλοντας ένα καθεστώς απόλυτου ελέγχου.
Αντί να εμπιστευτεί τους συνεργάτες του και να συγκροτήσει ένα σχήμα διοίκησης με ρόλους, ευθύνες και πολιτικό βάθος, ο δήμαρχος επέλεξε να τους διορίσει εντεταλμένους συμβούλους. Ο ίδιος μάλιστα παραδέχθηκε ότι ο ρόλος τους είναι καθαρά συμβουλευτικός και όχι παρεμβατικός. Με άλλα λόγια, πρόκειται για διακοσμητικές θέσεις, χωρίς ουσιαστική δυνατότητα χάραξης ή υλοποίησης πολιτικής. Μια συνειδητή επιλογή υποβάθμισης των θεσμών, ώστε καμία φωνή να μη διαθέτει πραγματική ισχύ πέραν του δημάρχου.
Αυτό το μοντέλο δεν παράγει διοίκηση. Παράγει σιωπή. Παράγει φόβο ανάληψης ευθύνης.
Παράγει ένα δημοτικό συμβούλιο απονευρωμένο και μια δημοτική αρχή που λειτουργεί ως μηχανισμός επικύρωσης ειλημμένων αποφάσεων. Όταν όλα περνούν από έναν, κανείς άλλος δεν λογοδοτεί — και τελικά κανείς δεν ελέγχεται.
Στο ίδιο αυταρχικό πλαίσιο εντάσσεται και ο κατακερματισμός της καθαριότητας σε επιμέρους τομείς. Αντί για έναν ενιαίο, συγκροτημένο σχεδιασμό που να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, επιλέγεται μια αποσπασματική διάρθρωση που θολώνει αρμοδιότητες, διασπά τον συντονισμό και εξυπηρετεί τη λογική του ελέγχου αντί της αποτελεσματικότητας.
Η καθαριότητα μετατρέπεται σε εργαλείο διαχείρισης ισορροπιών και όχι σε δημόσια υπηρεσία με σαφή πολιτικό προσανατολισμό.
Το πολιτικό συμπέρασμα είναι σαφές και δεν επιδέχεται ωραιοποιήσεις: στον Δήμο Λυκόβρυσης–Πεύκης εγκαθιδρύεται ένα μοντέλο συγκεντρωτικής και αυταρχικής διοίκησης, που αντιλαμβάνεται την τοπική αυτοδιοίκηση όχι ως συλλογικό δημοκρατικό θεσμό, αλλά ως προσωπικό πεδίο άσκησης εξουσίας. Ένα μοντέλο που φοβάται την αποκέντρωση,απορρίπτει τη συνυπευθυνότητα και αντιμετωπίζει τη διαφορετική άποψη ως απειλή.
Η τοπική αυτοδιοίκηση, όμως, δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Δεν διοικείται με εντεταλμένους-θεατές και δημάρχους με συγκεντρωτική εξουσία. Διοικείται με θεσμούς, με πολιτική τόλμη, με εμπιστοσύνη στους ανθρώπους και με καθαρές γραμμές ευθύνης. Όσο η δημοτική αρχή επιμένει στη συγκέντρωση εξουσίας και στην ακύρωση του διοικητικού σχήματος, τόσο θα βαθαίνει το χάσμα ανάμεσα στον δήμο και τους πολίτες του.
Η επιλογή είναι πολιτική και οι συνέπειες βαραίνουν αποκλειστικά τη δημοτική αρχή.»
