Ανάρτηση του Συνδέσμου Μικρασιατών Ν.Φ. – Ν.Χ. για τον τρόπο που διοργανώνεται η εμποροπανήγυρη της Πρωτομαγιάς, με την υπογραφή του προέδρου του Χ. Τριανταφύλλου
Δεν την «βρήκαμε έτσι» την Πρωτομαγιά στη Νέα Φιλαδέλφεια και τη Νέα Χαλκηδόνα.
Έτσι την καταντήσαμε. Και ήρθε η ώρα να το πούμε ανοικτά.
Για χρόνια, πολλοί επιμένουν να δικαιολογούν τη σημερινή εικόνα λέγοντας:
«Έτσι ήταν πάντα», «Έτσι το ξέραμε», «Το πανηγύρι υπάρχει εδώ και δεκαετίες».
Όχι. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική.
Η Πρωτομαγιά της πόλης μας δεν ήταν αυτή η παρακμή που βιώνουμε σήμερα.
Δεν ήταν μια απρόσωπη εμποροπανήγυρη γεμάτη φασαρία, ακαθαρσία, παραεμπόριο και φόβο.
Η πραγματική Πρωτομαγιά ήταν Ανθεστήρια. Ήταν γιορτή της άνοιξης, των λουλουδιών, της ζωής. Ήταν ημέρα μνήμης, πολιτισμού, κοινωνικής συνοχής. Ήταν βαθιά συνδεδεμένη με την εργατική ταυτότητα της Νέας Φιλαδέλφειας και της Νέας Χαλκηδόνας.
Οι δρόμοι γέμιζαν λουλούδια, στεφάνια, βιβλία, παιχνίδια, λουκουμάδες.
Ανθοστόλιστα άρματα διέσχιζαν τη Δεκελείας μέχρι την Αχαρνών, με τις γυναίκες της πόλης να σκορπούν ροδοπέταλα.
Το Άλσος πλημμύριζε από οικογένειες, παρέες, παιδιά, πικνίκ, χαρά. Υπήρχαν εκδηλώσεις, ομιλίες, παράδοση, γιορτή.
Υπήρχε ουσία.
Υπήρχε ταυτότητα.
Υπήρχε πόλη.
Σήμερα τι υπάρχει;
Ένα πανηγύρι όπου δεν μπορείς να περπατήσεις με ασφάλεια χωρίς να φοβάσαι για την τσέπη σου. Ένας δημόσιος χώρος γεμάτος βαβούρα, πρόχειρους πάγκους, απομιμήσεις, εσώρουχα, κάλτσες και εικόνες που δεν τιμούν ούτε την ιστορία ούτε τους κατοίκους αυτής της πόλης. Σήμερα πολλοί κάτοικοι δεν μπορούν ούτε να επιστρέψουν ήρεμα σπίτι τους μετά τη δουλειά τους για να ξεκουραστούν. Δεν μπορούν να απολαύσουν έναν καφέ στην αυλή ή στη γειτονιά τους με ηρεμία. Μια κατάσταση που πολλοί ανεχόμαστε, επειδή συνηθίσαμε στην αλλοίωση.
Αυτό δεν είναι γιορτή.
Αυτό δεν είναι πολιτισμός.
Αυτό δεν είναι η Πρωτομαγιά που αξίζει στη Νέα Φιλαδέλφεια και τη Νέα Χαλκηδόνα.
Μπορεί να μην έζησα προσωπικά την αυθεντική γιορτή της Πρωτομαγιάς στη Νέα Φιλαδέλφεια και τη Νέα Χαλκηδόνα. Μπορεί τα λόγια μου να φαίνονται νοσταλγικά ή υπερβολικά ευαίσθητα. Όμως γνωρίζω κάτι πολύ σημαντικό:
Αυτό που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια δεν είναι πραγματική γιορτή Πρωτομαγιάς.
Και ναι, θέλω κι εγώ να δω πώς ήταν πραγματικά αυτή η γιορτή.
Θέλω να δω την πόλη μου να τιμά ξανά την ιστορία της, τον πολιτισμό της, την ποιότητά της.
Δεν γράφω αυτά τα λόγια για να στοχοποιήσω πρόσωπα ή διοικήσεις.
Τα γράφω γιατί όποιος αγαπά πραγματικά αυτή την πόλη, δεν μπορεί να συμβιβάζεται με την υποβάθμιση.
Γιατί αν υπάρχει πραγματική θέληση, υπάρχουν και λύσεις.
Η Νέα Φιλαδέλφεια και η Νέα Χαλκηδόνα αξίζουν περισσότερα.
Αξίζουν μια Πρωτομαγιά αντάξια της ιστορίας τους.
Μια γιορτή που θα ενώνει, θα εμπνέει και θα σέβεται τον δημόσιο χώρο και τους κατοίκους.
Όχι αυτό το έκτρωμα που χρόνο με τον χρόνο μαθαίνουμε απλώς να ανεχόμαστε.
Δεν την βρήκαμε έτσι.
Εμείς την αφήσαμε να γίνει έτσι.
Και εμείς μπορούμε να την αλλάξουμε.
