Η φράση «ο Καιάδας σήμερα δεν είναι βαθύς αλλά είναι πλατύς» του αντιδημάρχου Παιδείας Γιάννη Λογοθέτη ξεσήκωσε αντιδράσεις στην Αγία Παρασκευή, με τον Σύλλογο «Εθελοντούμε» να τον καταγγέλλει για μισαναπηρικό λόγο.
Ο ίδιος υποστηρίζει πως η φράση δεν στρεφόταν κατά των ΑμεΑ, «αλλά κατά μιας Πολιτείας που συστηματικά τα εγκαταλείπει, τα αφήνει χωρίς τις αναγκαίες δομές, χωρίς επαρκή ειδικά σχολεία, χωρίς ουσιαστική στήριξη των οικογενειών τους».
Σύλλογος «Εθελοντούμε»: Η κοινωνία που θέλουμε δεν «χωρά» Καιάδες
Συκγκεκριμένα ο Σύλλογος «Εθελοντούμε» σημειώνει: “Η αναφορά στη φράση «ο Καιάδας σήμερα δεν είναι βαθύς αλλά είναι πλατύς» δεν αποτελεί απλώς μια άστοχη ή ατυχέστατη διατύπωση. Πρόκειται για μια βαθιά προσβλητική ιστορική αναλογία, η οποία αναπαράγει τη λογική του αποκλεισμού, της απαξίωσης και της απόρριψης των ατόμων με αναπηρία. Τέτοιες εκφράσεις κουβαλούν βαρύ ιστορικό φορτίο και συνδέονται με πρακτικές βίας, εξόντωσης και κοινωνικού «ξεφορτώματος» όσων δεν θεωρούνταν «αρκετοί».
Είναι απολύτως απαράδεκτο ένας αιρετός εκπρόσωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, και μάλιστα με αρμοδιότητα την Προσχολική Αγωγή, την Παιδεία και τη Δια Βίου Μάθηση, να χρησιμοποιεί λόγο που έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τις αρχές της συμπερίληψης, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας.
Η Παιδεία και η Ειδική Αγωγή οφείλουν να υπηρετούν τη στήριξη, την αποδοχή και την ενδυνάμωση όλων των παιδιών, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς υπαινιγμούς που στιγματίζουν. Οι εκλεγμένοι θεσμικοί παράγοντες, με τον δημόσιο λόγο και τις αποφάσεις τους, επηρεάζουν — καλώς ή κακώς — ευρύτατες κοινωνικές ομάδες. Ειδικά οι αιρετοί που διαχειρίζονται ζητήματα Παιδείας μαθητών με αναπηρία και άλλες μαθησιακές δυσκολίες, οφείλουν να έχουν πάντοτε ως γνώμονα τη συμπερίληψη.
Η συμπερίληψη είναι μονόδρομος. Αποτελεί κοινωνικό κεκτημένο της σύγχρονης κοινωνικής πολιτικής και δεν είναι δυνατόν ούτε να μην προωθείται, ούτε — ακόμη χειρότερα — να μην γίνεται κατανοητή από όλους όσοι έχουμε εμπιστευτεί τη διαχείριση αυτών των τόσο ευαίσθητων κοινωνικών ζητημάτων. Όταν ο λόγος είναι αναχρονιστικός και μισαναπηρικός, πώς μπορεί κανείς να αναμένει ουσιαστικές λύσεις στα χρόνια και οξυμένα προβλήματα της Ειδικής Αγωγής;
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση αποτελεί την πρώτη βαθμίδα επικοινωνίας μεταξύ Πολιτείας και πολιτών και η ευθύνη της είναι ιδιαίτερα σημαντική. Αν εξαρχής δεν μεταφέρει τα ζητήματα και τα αιτήματα κάθε κοινωνικής ομάδας στην πραγματική τους διάσταση, τότε το κεντρικό κράτος δεν θα μπορέσει να λάβει κανένα ουσιαστικό και αποτελεσματικό διοικητικό μέτρο.
Ο μισαναπηρισμός, είτε εκφράζεται ωμά είτε συγκαλυμμένα μέσω «μεταφορών», δεν έχει θέση στον δημόσιο λόγο και πολύ περισσότερο στη θεσμική λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Ως Σύλλογος, ζητάμε από τον κ. Γιάννη Λογοθέτη να προχωρήσει άμεσα σε δημόσια συγγνώμη, να αναγνωρίσει το βάρος και τη βλαπτικότητα της συγκεκριμένης φράσης και να δεσμευτεί έμπρακτα ότι τέτοιος λόγος δεν θα επαναληφθεί στο μέλλον.
Η κοινωνία που θέλουμε δεν «χωρά» Καιάδες. Χωρά όλους τους ανθρώπους, ισότιμα, με αξιοπρέπεια και σεβασμό.”
Γ. Λογοθέτης: Ο «πλατύς Καιάδας» δεν είναι τα παιδιά. Είναι η κοινωνική και κρατική αδιαφορία.
“Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Τετάρτης, κατά τη συζήτηση θεμάτων Παιδείας, μετά από δύο εξαιρετικές και βαθιά ανθρώπινες τοποθετήσεις μητέρων παιδιών με αναπηρία, πήρα τον λόγο θέλοντας να αναδείξω τις πραγματικές δυσκολίες, την περιθωριοποίηση και τον θεσμικό αποκλεισμό που εξακολουθούν να βιώνουν τα Άτομα με Αναπηρία στη χώρα μας και στην πόλη μας.
Η μεταφορική φράση που χρησιμοποίησα — «ο Καιάδας στις μέρες μας δεν είναι βαθύς αλλά πλατύς» — δεν στρεφόταν κατά των ΑμεΑ, όπως κακόβουλα επιχειρείται να παρουσιαστεί, αλλά κατά μιας Πολιτείας που συστηματικά τα εγκαταλείπει, τα αφήνει χωρίς τις αναγκαίες δομές, χωρίς επαρκή ειδικά σχολεία, χωρίς ουσιαστική στήριξη των οικογενειών τους.
Ο «πλατύς Καιάδας» δεν είναι τα παιδιά. Είναι η κοινωνική και κρατική αδιαφορία.
Η προσπάθεια του επικεφαλής της τετάρτης δημοτικής παράταξης κ. Οικονόμου και των διαδικτυακών του φερέφωνων να μετατρέψουν μια κραυγή αγωνίας και διεκδίκησης σε δήθεν «μισαναπηρισμό» συνιστά βάναυση διαστρέβλωση του νοήματος και προσβάλλει πρωτίστως τον δημόσιο διάλογο.
Ως εκπαιδευτικός επί δεκαετίες, ως Διευθυντής του 3ου και του 7ου Δημοτικού Σχολείου της πόλης μας και σήμερα ως Αντιδήμαρχος Παιδείας, η συμπερίληψη δεν είναι για μένα σύνθημα αλλά πράξη.
Σχολεία ανοιχτά σε όλα τα παιδιά, στήριξη της ειδικής αγωγής, συνεργασία με γονείς, εκπαιδευτικούς και ειδικούς, καθημερινός αγώνας για ίσες ευκαιρίες: αυτά είναι καταγεγραμμένα και γνωστά σε όσους θέλουν να γνωρίζουν.
Η εργαλειοποίηση των ΑμεΑ για μικροπολιτικά οφέλη είναι βαθιά ανήθικη. Είτε ο κ. Οικονόμου αδυνατεί να αντιληφθεί μια μεταφορική έκφραση είτε συνειδητά λασπολογεί, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: φτωχαίνει τον δημόσιο λόγο και υπονομεύει μια συζήτηση που θα έπρεπε να ενώνει.
Όπως εύστοχα έγραψε ο Λορέντζος Μαβίλης,
«δεν υπάρχουν χυδαίες λέξεις, υπάρχουν χυδαίοι άνθρωποι».
Εγώ θα συνεχίσω να μιλώ, να διεκδικώ και να πιέζω την Πολιτεία για ειδικά σχολεία, υποδομές και πολιτικές που σέβονται έμπρακτα τα Άτομα με Αναπηρία.
Όχι για να αρέσω. Αλλά γιατί αυτό επιβάλλει η σαραντάχρονη εκπαιδευτική πορεία μου και η συνείδησή μου.
Υ.Γ και επειδή έπεσε σκόπιμη κοπτοραπτική από τον κ.Οικονομου, ολόκληρη η τοποθέτηση μου επί του θέματος μετά το 1:08:30″
