Επαγγελματικός οδηγός



Παλαιότερες ψηφοφορίες - Aρχείο

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ | Ανδρόνικος Χατζηκωστής: Η ματιά του φωτογράφου τα κάνει όλα, όχι η μηχανή
Τελευταία ενημέρωση:Τετάρτη,11/10/2017

.....
Μια συζήτηση με τον Ανδρόνικο Χατζηκωστή περί φωτογραφίας έχει μεγάλο ενδιαφέρον.

Η μακρόχρονη πορεία του στο χώρο (σχεδόν 45 χρόνια), η πέρα από τεχνικές προσέγγισή του, η διαλεκτική σχέση του με την κοινωνία και τα θέματά του κάνουν πολύ ενδιαφέρουσα κάθε συζήτηση μαζί του.

Τέτοια ήταν και η συζήτηση που σας παραθέτουμε εδώ. Απολαύστε την! 



 ...

Η συνέντευξη δόθηκε στο Βασίλη Καραβάκο


Βασίλης Καραβάκος: Πως μπήκες στη φωτογραφία;


Ανδρόνικος Χατζηκωστής: Το 1972 πήγα στη Θεσσαλονίκη να σπουδάσω ηλεκτρολόγος. Η πολιτική μου ένταξη με ώθησε στο να αναλάβω τη φωτογραφική κάλυψη της δράσης του χώρου. Στην προσπάθεια αυτή με βοήθησε καθοριστικά ο Μιχάλης ο Λαζαρίδης, ο οποίος ήταν πολύ μπροστά για την εποχή (στο τεχνικό κομμάτι). Τελειώνοντας από εκεί κατέληξα στην Ιταλία, ψιλοκυνηγημένος, αφού εκκρεμούσαν κάποια ποινικά για πολιτική δράση. Εκεί ασχολήθηκα ημιεπαγγελματικά (στην αρχή) και επαγγελματικά στη συνέχεια. Μετά από πολυετή παραμονή μου επέστρεψα στην Ελλάδα, όπου συνεργάστηκα ως φωτορεπόρτερ με το περιοδικό ΕΝΑ. Στη συνέχεια άνοιξα ένα studio φωτογραφίας, έκανα διαφημιστική φωτογραφία, μόδα συν το ρεπορτάζ. Παράλληλα άρχισα να διδάσκω στις σχολές φωτογραφίας της εποχής. Αισθανόμουν την ανάγκη να εξοπλιστούν οι φωτογράφοι και με γενικότερες γνώσεις, όχι μόνο πρακτικές συμβουλές από έναν παλαιότερο φωτογράφο.


Βασίλης Καραβάκος: Τι πρέπει να κάνει κάποιος για να γίνει φωτογράφος;


Ανδρόνικος Χατζηκωστής:Τι κάνεις με τη φωτογραφία; Χρησιμοποιείς τις μηχανές για να εκφραστείς. Ανάλογα με το background που έχεις. Αυτό βγάζεις περισσότερο, τη ματιά σου. Αν δούμε το ίδιο πράγμα 5 άτομα, ο καθένας θα το δει διαφορετικά. Την τεχνική τη χρησιμοποιείς για να βγάζεις αυτό που έχεις στο μυαλό σου. Η φωτογραφία δεν την ψάχνουμε. Την έχουμε στο κεφάλι μας και με τη μηχανή την προσαρμόζουμε στο παραλληλόγραμμο. Η φωτογραφία έχει δυο διαστάσεις: Ύψος και πλάτος. Το βάθος το δίνεις με τις γνώσεις τις τεχνικές. Το ύφος το δίνεις με την κουλτούρα σου: Πως μεγάλωσες, πως τα σκέφτεσαι, τι θέλεις να πεις. Ο καθένας έχει το δικό του τρόπο να το πει. Αν έχεις μάθει να εκμεταλλεύεσαι τον άλλον, έτσι θα το πεις.

Η φωτογραφία αποτέλεσε τη διέξοδο έκφρασης για μένα. Ίσως επειδή είμαι δυσλεκτικός βρήκα εκεί το χώρο έκφρασης που έψαχνα.

 

Έμαθα πολλά διδάσκοντας τα νέα παιδιά, επειδή με ενδιέφερε πολύ η ματιά των νέων παιδιών. Αυτό που με βοήθησε πολύ ήταν η φρέσκια ματιά των νέων. Τεχνικά δεν ξέρουν, αλλά έχουν άποψη. Ο κόσμος πιστεύει ότι η φωτογραφία είναι τεχνική, ότι η μηχανή τα κάνει όλα. Η μηχανή δεν κάνει τίποτα. Η ματιά του φωτογράφου τα κάνει όλα.


Η φωτογραφία στην Ιταλία ήταν πολύ ανεβασμένη εκείνα τα χρόνια και με βοήθησε πολύ.

 

Μου έδωσε την πεποίθηση ότι χρειάζεται να δημιουργηθούν σχολές, να το σπουδάσουν οι νέοι το αντικείμενο. Δημιουργήθηκαν κάποιες ιδιωτικές σχολές, σήμερα υπάρχει και τριτοβάθμια σχολή φωτογραφίας στα ΤΕΙ. Χρειάζονται να γίνουν πράγματα ακόμα. Πως βγαίνει η φωτογραφία; Η φωτογραφία υπάρχει μέσα μας. Τη βλέπουμε με τα μάτια μας. Απλά την αποδίδουμε έχοντας πέντε τεχνικές γνώσεις.


Βασίλης Καραβάκος: Ο ρόλος της μηχανής;


Ανδρόνικος Χατζηκωστής: Με ρωτάνε ποια μηχανή να πάρουν. Όλες ίδιες είναι, τους λέω. Το θέμα είναι ποια σε βολεύει εργονομικά. Παίζει ρόλο ο τρόπος που την πιάνεις, το βάρος κλπ. Υπάρχουν διαφορές σε φακούς πχ, ο τηλεφακός σε απομακρύνει και ρηχαίνει τα βάθη. Ο ευρυγώνιος σε φέρνει μέσα στο θέμα. Δεν υπάρχει καλύτερο και χειρότερο. Αρκεί να μπορεί ο καθένας να δείξει αυτό που θέλει. Μπορεί να υπάρχουν φωτογραφίες τεχνικά άρτιες και να μη λένε τίποτα. Τη φωτογραφία πρέπει πριν σηκώσουμε το χέρι μας να κάνουμε το κλικ να την περνάμε από τον εγκέφαλο. Το βλέπεις, σου δημιουργούνται εικόνες. Ο φωτογράφος είναι κλέφτης στιγμών μέσα στη διαχρονικότητα. Κλέβει μια στιγμή και μένει στην αιωνιότητα. Δεν παίρνει μια συνέχεια. Κλείνει ένα θέμα σε ένα παραλληλόγραμμο. Είναι τρομερά πιο δύσκολο να κάνεις μια καλή φωτογραφία από το να κάνεις ένα βίντεο.


Βασίλης Καραβάκος: Πως αντιμετωπίζεις τη φωτογραφία; Ως επάγγελμα; Ως τέχνη;


Ανδρόνικος Χατζηκωστής: Όχι, δεν είναι απλά επάγγελμα. Είναι τέχνη, είναι μεράκι. Δεν πιστεύω ότι θα αφήσω τη φωτογραφία ποτέ. Παντού βλέπω εικόνες. Όπου και να γυρίσω τα μάτια μου εικόνες βλέπω.


Βασίλης Καραβάκος: Ασπρόμαυρο ή έγχρωμο; Τι καθορίζει την επιλογή;


Ανδρόνικος Χατζηκωστής: Οτιδήποτε. Υπάρχουν θέματα που θέλουν το χρώμα και άλλα που δεν το χρειάζονται. Το πορτρέτο πχ δεν έχει ανάγκη το χρώμα. Την έκφραση δείχνει.


Βασίλης Καραβάκος: Για ποιον φωτογραφίζεις; Για σένα, για τους άλλους;


Ανδρόνικος Χατζηκωστής: Ένας καλλιτέχνης πρέπει να είναι δημοκράτης. Να ενδιαφέρεται για τους πολλούς και σε αυτούς να απευθύνεται. Ένας μεγάλος κλασσικός έλεγε ότι τα θέματά σου πρέπει να προέρχονται από το λαό, τον πολύ κόσμο και να απευθύνονται σε αυτόν. Τα παίρνεις τα επεξεργάζεσαι και τα επιστρέφεις με τη δική σου ματιά. Γιατί όλοι δείχνουν τη δουλειά τους στον κόσμο; Επειδή τους ενδιαφέρει η γνώμη του. Αυτό από μόνο του αποδεικνύει ότι ένας καλλιτέχνης πρέπει να είναι δημοκράτης, να απευθύνεται στους πολλούς και να εμπνέεται από τους πολλούς. Αλλιώς δείχνει τη δουλειά του στους τρεις που αποτέλεσαν την πηγή έμπνευσής του.

Πρέπει να είσαι μέσα στη ζωή. Κάθε μορφή τέχνης είναι τρόπος έκφρασης. Δεν πετάς τίποτα. Η τέχνη είναι ανάγκη των ανθρώπων από τους αρχαίους χρόνους. Οι άνθρωποι έψαχναν ανέκαθεν τρόπους να εκφραστούν. Για μένα σημαντικό είναι να μπορεί να εκφράζει τους πολλούς.


Βασίλης Καραβάκος: Δώσε μας μερικές από τις δουλειές σου.


Ανδρόνικος Χατζηκωστής: Πάρα πολλές διαφημιστικές. Ενδεικτικά αναφέρω συνεργασία με τις εταιρείες Τιτάν, ΑΓΕΤ, Μυτιληναίος, SUPER FAST, Dewars, Αλουμίνιο της Ελλάδος, Μινωικές γραμμές, METAXA, Sex Form, Trendy, πολλά καλλυντικά. Μόδα πολύ λόγω των περιοδικών που συνεργαζόμουν


Βασίλης Καραβάκος: Ποια ήταν τα περιοδικά;


Ανδρόνικος Χατζηκωστής: ENA, ΜΙΑ, Τηλεθεατής, ΚΑΙ, Marie Claire, Madame Figaro, Playboy, ΕΙΝΑΙ,


Βασίλης Καραβάκος: Εφημερίδες έχεις στο βιογραφικό σου;


Ανδρόνικος Χατζηκωστής: Ναι. Πρόσφατα εργάστηκα στη Real News και ταυτόχρονα κάλυπτα την εκπομπή στον e-niko.

Έχω καλύψει δεκάδες πορείες και διαδηλώσεις. Έχω αλλάξει πολλές μάσκες από τα δακρυγόνα!


Βασίλης Καραβάκος: Ήσουν και συμμέτοχος στις διαδηλώσεις, όχι μόνο φωτογράφος, έτσι δεν είναι;


Ανδρόνικος Χατζηκωστής: Εννοείται! Είναι στάση ζωής για μένα. Πάντως πιο δύσκολα ήταν στο πολεμικό. Ναι, έχω κάνει και πολεμικό. Λιβύη, το 1986, στους βομβαρδισμούς. Πήγα στα κατεχόμενα, στην Κύπρο, τις εποχές που τα πράγματα ήταν αλλιώς. Ήμουν ο πρώτος που πήγα, με τη Μαρία Ρεζάν και είδαμε τον Ντενκτάς και πολλές άλλες παρόμοιες αποστολές.

 

Βασίλης Καραβάκος: Σε κινηματογράφο;


Ανδρόνικος Χατζηκωστής: Με τον Φράνσις Κόπολα που γύρισε εδώ την ταινία “Ζωή χωρίς τη Ζωή” ( Life without Zoe), στη “Μανία” του Πανουσόπουλου, με τον σκηνοθέτη Δ. Αρβανίτη στο σίριαλ “Αθώος ή ένοχος”


 

Ο Ανδρόνικος Χατζηκωστής είναι μέλος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας από το 1986, επί σειρά ετών μέλος του ΔΣ και αντιπρόεδρος στο ΦOIBO (Οργανισμός συλλογικής διαχείρισης και πνευματικών δικαιωμάτων των φωτογράφων Ελλάδος). 



andronikos.JPG
PRESPESa.JPG
oaka1.JPG



Newsletters
Πληκτρολογίστε το ον/μο σας και τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σας (email) και πατήστε

Αναζήτηση άρθρων